Kromolitografia

1873an egindako kromolitografia bat. Erabilitako 19 koloreak eskuman ikus daitezke.

Kromolitografia kolore askotako inpresioak egiteko metodo bat da. Litografiaren sorreran bertan kolorezko inpresioa sortzeko sistema da. Kromolitografia argazkiak erreproduzitzeko erabiltzen denean, fotokromo terminoa erabili ohi da. Litografia gainazal lauen gainean inprimatzeko metodo bat da, erliebe- edo kalkografia-tekniken ordez inprimaketa lauko xafla bat erabiltzen duena.

Kromolitografia XIX. mendean koloretan inprimatzeko garatu ziren metodoen artean arrakastatsuena bihurtu zen. Beste metodo batzuk Jacob Christoph Le Blon, George Baxter eta Edmund Evans inprimatzaileek garatu zituzten, eta batez ere kolore desberdinetako egurrezko xafla batzuen erabileran oinarritzen ziren. Eskuz koloreztatzeak ere garrantzitsua izaten jarraitu zuen. Adibidez, Ordnance Surveyko mapa ofizial britainiarren elementu batzuk eskuz koloreztatu zituzten haurrek 1875 arte. Hasierako teknika kromolitografikoak hainbat plaka litografiko erabiltzea eskatzen zuen, bat kolore bakoitzerako, eta oso garestia izaten jarraitzen zuen kalitate oneneko emaitzak lortzeko egiten zenean. Kolore kopuruaren arabera, kromolitografia batek hilabeteak eraman zitzakeen lanean, baita langile oso kualifikatuak ere.

Hala ere, askoz ere inpresio merkeagoak sor zitezkeen, erabilitako kolore kopurua sinplifikatuz eta irudiaren xehetasuna murriztuz. Irudi merkeenak, iragarkiak kasu, beltzezko hasierako inpresio batean oinarritzen ziren neurri handi batean (ez beti litografia bat), eta horren gainean gain-inprimatzen ziren gero koloreak. Bere garaian «kromo» deitu zitzaion erreprodukzio garesti bat egiteko, litografo batek, aurrean koadro bat bukatuta zuela, xafla ugariak pixkanaka sortzen eta zuzentzen zituen, koadroaren ahalik eta antz handiena izateko probak erabiliz, batzuetan dozenaka geruza erabiliz.

Kanpo estekak

• Datuak: Q1121337
• Multimedia: Chromolithographs / Q1121337