Larru-tripaki herdoiltsu

Wikipedia, Entziklopedia askea
Larru-tripaki herdoiltsua
Hydnellum ferrugineum 59267.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaThelephorales
FamiliaBankeraceae
GeneroaHydnellum
Espeziea Hydnellum ferrugineum
P.Karst., 1879

Larru-tripaki herdoiltsua (Hydnellum ferrugineum edo Calodon ferruginum) Bankeraceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Haragia larrukara denez, ez du sukaldaritzarako balio.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 3 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, turbinatua, ganbila, gero zabaldu egiten da, konkor askorekin, eta oso tomentosoa. Hasieran zurixka samarra orban gorriekin, jariatzen dituen tanto gorriek sortzen dituztenak, ondoren marroi gorrixka edo herdoil kolorekoa eta ertz mehea uhindua, tomentosoa eta zurixka du.

Orratzak: Fin samarrak, dekurrenteak, meheak, marroi-herdoil kolorekoak punta zuriekin. Erraz bereizteko modukoak.

Orratz dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: Laburra, lodia oinarrian eta marroi-herdoil kolorekoa.

Haragia: Suberosoa, tonu uher eta marroi-arrosa koloreko eremu zirkularrekin. Zapore ia gozoa du eta irinaren usaina.[2]

Etimologia: Ferrugineum epitetoa latinetik dator, ferrugineo, esan nahi duen "Ferrugineus" hitzetik. Bere koloreagatik.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ez da jangarria. Larrukara.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Helduaroan, erraz nahas daiteke genero honetako arre koloreko beste espezie batzuekin, esaterako, Hydnellum concrescens, Hydnellum scrobiculatum, Hydnellum spongiosipes eta Hydnellum compactum.

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean bizi da, hostozabalen eta koniferoen basoetako humusean.[4]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Afrikako iparraldea, Asia, Europa, Ipar Amerika.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 424 or. ISBN 84-505-1806-7..
  3. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 557 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  4. (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. Jose Luis Añanos Echo Editorial Pirineo, 105 or. ISBN 84-87997-86-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]