Lausengu

Bai, ene hildako emaztea da!...soilik, gehiegi lausotu duzula!, Honoré Daumierren litografia, Brooklyngo Museoa

Lausengu, losintxa edo balakua norbaiti, haren gogoa edo onginahia irabazteko egiten zaion hitza, txera edo keinua da, askotan, engainuzkoa. Lausengua mundua bezain zaharra da, eta garai modernoetan horren adibide nabarmena da Luis XIV.aren esaldi ospetsua: «L'État, c'est moi» (euskaraz: «Estatua, ni naiz»), gortesauen lausengu latzenen eta bere garaiko literaturgile askoren emaitza, Akademiak lehiaketa bat proposatu zuen, erregeak erretiratzeko agindu zuen «Zein da Luis XIV.aren bertuterik miresgarriena?» tesia hobeto garatu zuena saritzeko.

Lausenguak inguratzen ditu erregeak, demagogoek beren hobetze pertsonalerako erabiltzen duten bezala. Lausengua ez da nahastu behar benetako merezimenduaren txaloarekin, ezta gizabidearekin ere.

Ikonografia

Lausengua dotoreki jantzitako emakume baten moduan irudikatzen dute, txirula jotzen duena eta erleez, eztenez eta hauspoz inguraturik dagoena, arrazoiaren argia itzali eta grinen sua pizten duela adierazteko. Bere beste irudikapenetako batean, gizon batek bestearen oinak musukatzen ditu bere onurarako.

Ikus, gainera

• Piropo (soziolinguistika)
• Hipokrisia
• Pertsonaganako kultua

Kanpo estekak

• Datuak: Q2918702

Artikulu hau psikologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.