Leisler gau-saguzar
| Leisler gau-saguzar | |
|---|---|
| Iraute egoera | |
Arrisku txikia (IUCN 3.1) | |
| Sailkapen zientifikoa | |
| Klasea | Mammalia |
| Ordena | Chiroptera |
| Familia | Vespertilionidae |
| Generoa | Nyctalus |
| Espeziea | Nyctalus leisleri (Kuhl, 1817)
|
| Banaketa mapa | |
| Datu orokorrak | |
| Zabalera | 29 cm |
| Eguneko zikloa | gaueko |

Leisler saguzarra[1] edo gau-saguzar txikia (Nyctalus leisleri) Euskal Herrian topa dezakegun saguzar espeziea da.
Vespertilionidae familiako saguzar espezie bat da. Espezieari Johann Philipp Achilles Leisler naturalistaren omenez jarri zioten izena.
Itxura
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Tamaina ertaina du; belarriak zabalak, hiruki formakoak eta bazter kiribildua dutenak.
Deskribapena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Aurpegia, belarriak eta hego-mintza marroi ilunak. Ilaje iluna oinarrian eta puntak, aldiz, marroi gorrixkak.
Belarrien tamaina erlatiboki txikiagoa da espezie honetan genero honetako gainerako espezieetan baino.[2]
Babeslekua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zuhaitz helduen eta eraikinen pitzadurak.
Banaketa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Leisler gau-saguzarra Europa eta Asiako mendebaldean zehar aurki daiteke, Ural Mendiak eta Himalaia mendikatea bezalako tokietara iritsiz. Afrikako ipar-mendebaldean, Kanariar Uharteetan eta Madeiran ere aurki daiteke. Azoreetako forma, espezie berezitzat hartu ohi da: Nyctalus azoreum edo Azoreetako noctulo.
Oro har, koniferoen zein hosto erorkorreko zuhaitzen basoetan bizi dira, baina hiri-eremuetara eta zuhaitzik gabeko eremuetara ere egokitzen da, eta, askotan, eraikinetan egiten du habia.
Bere lurraldearen zati handienean, Leisler gau-saguzarra ez da oso ohikoa, baina Irlandan askoz ere arruntagoa da. Erresuma Batuan kolonia gutxi batzuk ezagutzen dira Ingalaterran eta Galesen, noizbehinka Eskoziara migratzen duten aleekin. Bizirik irauteko mehatxuak dira, besteak beste, intsektu handien populazioa murriztea, basoetako zuhaitzak galtzea eta eraikinetan erabiltzen diren toxiko kimikoak.
Ugalketa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Normalean, hogei edo berrogeita hamar aleko kolonietan bizi ohi dira. Kolonia zuhaitz huts batean edo eraikin batean egon ohi da; saguzarrentzako kaxak ere erabiltzen ditu. Emeek saguzar bat edo bi erditzen dituzte, eta jaiotza bikoitzak ohikoagoak dira ekialdeko herrialdeetan.
Ekokokapena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]23-30 kHz-ko tartean FME duten FM-QCF pultsuak. 21-26 kHz tarteko QCF pultsuak ere baditu. Eptesicus serotinus-en deiekin nahasteko aukera dago.
Bizigunea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Espezie hau kanpotarra da, hau da, urte osoan zehar leize-zuloetatik kanpo bizi da (haitzulotarrek ez bezala). Zuhaitz zuloetan babesten da, makurtua; eta beraz, ez sabaitik zintzilik saguzar askok bezala.
Baso hostozabalak.
Portaera eta elikagaia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Udazkenean eta udaberrian, emeek ehunka kilometroko migrazioak burutzen dituzte.
Lepidopteroak eta koleopteroak (kakalardoak) ehizatzen dituzte, basoen gainean hegan eginez edo zuhaitz handien inguruan.
Saguzarrak ilundu eta gutxira ateratzen dira habietatik, sitsak eta kakalardoak bezalako intsektu hegalariez elikatzeko. Zuzen eta azkar egiten dute hegan, sakonera txikiko uretan murgilduz, normalean zuhaitzetatik gertu. Askotan semaforoetatik gertu elikatzen dira, argiek erakartzen dituzten intsektuak harrapatuz. Egunsentian eta ilunabarrean egiten dute lan gehien, eta hamar kilometro baino gehiago egin ditzakete ehizan.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Naturtzaindia Elkartea. (2023). Euskal Herriko saguzarren gida. Naturtzaindia ISBN 978-84-09-48316-7..
- ↑ Euskal Herriko saguzarren gida. Egilea NATURTZAINDIA. Laguntzailea Arrasateko udala..
Nyctalus leisleri en el Atlas de la biodiversidad del Ministerio de Medio Ambiente de España (MMA). Archivo en pdf
Bibliografía
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- GREENAWAY, Frank; HUDSON, A. M.: "A Field Guide to British Bats". Bruce Coleman Books. Uxbridge. 1990.
- SCHOBER, Wilfried; GEIMMBERGER, Eckard:"Hamlyn Guide: Bats of Britain and Europe". Hamlyn, London. 1993.
- STEBBINGS, R. E.; GRIFFITH, Francesca:"Distribution and Status of Bats in Europe". Institute of Terrestrial Ecology. Huntingdon. 1986.
- ZERA, S.; MYERS, P.: Nyctalus leisleri. Animal Diversity Web. 2004.