Edukira joan

Luisa Josefina Hernández

Wikipedia, Entziklopedia askea
Luisa Josefina Hernández
Bizitza
JaiotzaMexiko Hiria, 1928ko azaroaren 2a
Herrialdea Mexiko
Heriotza2023ko urtarrilaren 16a (94 urte)
Hezkuntza
HeziketaMexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoa
Hizkuntzakgaztelania
alemana
ingelesa
frantsesa
Jarduerak
Jarduerakidazlea, antzerkigilea, itzultzailea, saiakeragilea, unibertsitateko irakaslea eta literaturan aditua
Enplegatzailea(k)Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoa
Jasotako sariak

Luisa Josefina Hernández (Mexiko Hiria, Mexiko, 1928ko azaroaren 2a2023ko urtarrilaren 16a) mexikar antzerkigilea, eleberrigilea, saiakeragilea eta itzultzailea izan zen.[1][2]

Letretako maistratasuna ikasi zuen, Arte Dramatikoan espezializatuta, Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoko (UNAM) Filosofia eta Letren Fakultatean.[3] Rockefeller Fundazioaren beka jaso zuen 1955ean.[4]

Fakultate bereko intelektual egresatuen belaunaldi bateko kidea izan zen, Emilio Carballido, Rosario Castellanos, Sergio Magaña eta Jorge Ibargüengoitia gertukoenetakoekin. Rodolfo Usigli irakasleak Teoria Dramatikoko katedra eman zion UNAMeko Filosofia eta Letren Fakultatean, eta XX. mendean irakasle emeritu izendatu zuten lehen emakumea eta bakarra izan zen.[5]

Antzerkigintzarako analisi sistema erabilgarria garatu zuen, eta, horrez gain, Hugo Argüelles, Juan Tovar, Luis Moreno, Juan García Ponce eta Óscar Villegas antzerki-artisten maistra trebatzailea izan zen, besteak beste.[2]

1971n, Magda Donato saria jaso zuen Nostalgia de Troya lanarekin. 1982an Xavier Villaurrutia saria jaso zuen Apocalipsis cum figuirs lanarekin.[6] Mexikoko gobernu federalak Zientzia eta Arteen Sari Nazionala irabazi zuen Hizkuntzalaritza eta Literatura arloan, 2002an.[7] Kultura eta Arteetarako Kontseilu Nazionalaren sortzaile emeritua izan zen.[4]

  • Una noche para Bruno (2007)
  • Apocalipsis cum figuris (Xavier Villaurrutia Saria, 1951)
  • El lugar donde crece la hierba (Universidad Veracruzana, 1956)
  • La plaza de Puerto Santo (Letras Mexicanas, 1961)
  • Los palacios desiertos (Serie del volador, Joaquín Mortiz, 1963)
  • La cólera secreta (1964)
  • El valle que elegimos (1965)
  • " La noche exquisita" (Universidad Veracruzana, 1965)
  • La memoria de Amadís (1967)
  • La Cabalgata (1969)
  • Nostalgia de Troya (1970)
  • Apostasía (1978)
  • Como los gorriones
  • Las confesiones
  • "Roch", novela hagiográfica (Fikzioa, Universidad Veracruzana, 2008)
  • Mis tiendas y mis toldos (2016)
  • Aguardiente de caña (1951)
  • Botica modelo (1954)
  • Los frutos caídos (1955)
  • Los huéspedes reales (1956)
  • La paz ficticia (1960)
  • Figuraciones
  • "La calle de la gran ocasión: siete diálogos" (1981)
  • El orden de los factores (1983)
  • El amigo secreto (1986)
  • Carta de Navegaciones Submarina (1987)
  • Almeida Danzón (1989)
  • Habrá poesía (1990)
  • Las bodas (1993)
  • Zona templada (1993)
  • En una noche como ésta (1994)
  • Los grandes muertos
  • Agonía
  • El gran parque (2014)
  • Las ruinas[8]
  • Los sordomundos
  • La corona del ángel
  • Arpas blancas... conejos dorados
  • El galán de ultramar
  • Apocrypha
  • La amante
  • Fermento y sueño
  • Tres perros y un gato

Sariak eta aintzatespenak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  • Hil eta hilabetera, 2023ko otsailaren 14an, Errepublikako Senatuak 2022ko "Rosario Castellanos" Literatur Merezimenduaren Saria eman zion, narratiban, dramaturgian eta antzerkian egindako lanarengatik.[9] Haren alabak, Luisa Rossi Hernandezek, jaso zuen saria haren izenean.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Murió la escritora mexicana Luisa Josefina Hernández, figura del teatro nacional. 16 de enero de 2023.
  2. 1 2 Cultura, Secretaría de. «Luisa Josefina Hernández, dramaturga fundamental en el desarrollo del teatro en México» gob.mx.
  3. «Luisa Josefina Hernández - Detalle del autor - Enciclopedia de la Literatura en México - FLM» www.elem.mx.
  4. 1 2 Sistema de Información Cultural. (1993). Hernández Lavalle Luisa Josefina. Consejo Nacional para la Cultura y las Artes.
  5. Su obra emana riqueza, pasión, limpieza estructural y, sobre todo, vida. .
  6. Hernández, Luisa Josefina Op.cit. p.1
  7. Consejo Nacional para la Cultura y las Artes. Premio Nacional de Ciencias y Artes. Secretaría de Educación Pública.
  8. Hernández, Luisa Josefina. (7 de junio de 2019). «Las ruinas» Repositorio UDGVirtual.
  9. Reconocen a Josefina Hernández Lavalle con el Premio al Mérito Literario “Rosario Castellanos”. Ciudad de México 14 de febrero, 2023.[Betiko hautsitako esteka]
  • HERNÁNDEZ, Luisa Josefina (2003) Nostalgia de Troya, México,.Siglo XXI argitaletxea, ISBN 978-968-23-2425-4 texto en la web 2009.ko abenduaren 7an kontsultatua
  • HERNÁNDEZ, Luisa Josefina (1997) Beckett: Sentido y Método de Dos Obras, México, FFyL Universidad Nacional Autónoma de México, ISBN 968-36-5665-X
  • HERNÁNDEZ, Luisa Josefina (2006) Una lectura de Yerma de Federico García Lorca, México, Universidad Veracruzana, ISBN 968-834-735-3

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]