Edukira joan

Lygia Pape

Wikipedia, Entziklopedia askea
Lygia Pape

Bizitza
JaiotzaNova Friburgo, 1927ko apirilaren 7a
Herrialdea Brasil
BizilekuaRio de Janeiro
HeriotzaRio de Janeiro, 2004ko maiatzaren 3a (77 urte)
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
HeziketaRio de Janeiroko Unibertsitate Federala 1980) master : estetika
Escola Nacional de Belas Artes (en) Itzuli
Hizkuntzakportugesa
gaztelania
Jarduerak
Jarduerakeskultorea, margolaria, marrazkilaria, artista grafikoa, instalazioetako artista, zinemagilea eta artista
Enplegatzailea(k)Rio de Janeiroko Unibertsitate Federala
Jasotako sariak
KidetzaGrupo Frente (en) Itzuli
neo-concrete movement (en) Itzuli
Mugimenduaconcrete art (en) Itzuli
IMDB: nm1156069 Tabakalera: 106256 Edit the value on Wikidata

Lygia Pape (Nova Friburgo, Brasil, 1927ko apirilaren 7a – Rio de Janeiro, 2004ko maiatzaren 3a) grabatzailea, eskultorea, margolaria, zinemagilea, irakaslea eta artista multimedia izan zen.[1] Arte Zehatza eta neokonkretismoaren barruan ezaguna da, Brasilen oso esanguratsuak izan ziren mugimendu artistikoen barruan.

Fayga Ostrower eta Ivan Serpa grabatzaileekin hasi zituen arte ikasketak Lygia Papek.[2]

Lan ibilbidea

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Abstrakzionismo geometrikoak eta dibertsifikazio eredugarriak markatutako lana utzi zuen. Bere lanik kitzikagarrienetako bat El Libro del Tiempo (euskaraz: Denboraren Liburua) da, elkarren artean ezberdinak diren egurrezko 365 piezaz osatutako multzoa. Arte garaikideak Brasilen duen ordezkari garrantzitsua da Lygia, eta abstrakzio geometrikoarekin hasi zen ibilbide artistikoa du. 1950eko hamarkadan, ospe handia izan zuen Rio de Janeiroko eszena artistikoan eta, 1959 urtean, manifestu neokonkretuaren sinatzaileetako bat izan zen, Ferreira Gullar eta Hélio Oiticica buru zituela.[3]

Arte Abstraktuaren 1. Erakusketa Nazionalean parte hartu zuen, Petropolisen, 1953 urtean. Tecelaresen zurezko grabatuak erakutsi zituen, Frente taldearekin, Rio de Janeiroko Arte Modernoko Museoan, 1955 urtean.[3] 1956 urtean, Arte Konkretuko Erakusketan parte hartu zuen MASPen eta Zurichen. 1956. urtearen bukaeran eta 1957. urtearen hasieran, Arte Zehatzeko 1. Erakusketa Nazionalean parte hartu zuen, São Pauloko Arte Modernoko Museoan eta Hezkuntza eta Kultura Ministerioan, Ríon.[2] 1958 urtean, Copacabana Palace hoteleko antzokian, Reynaldo Jardim-en parte-hartzearekin berak idatzitako Bale Neokonkretikoa aurkeztu zuen.

Lygia Papek arte garaikidearen esparrua zabaltzea lortu zuen, baita Helio Oiticica eta Lygia Clark brasildarrak bezalako artistek ere. Hasieran, artean irudikapenetik urruntzen ziren Konkretuen taldean, geometrikoen taldean, baina oso modu originalean eta askotarikoan kontatu zen. Gero, beste elementu artistiko batzuk gehitu zituen. Brasilgo "cinema novo"-arekin (Glauber Rocha, Pereira Dos Santos) ere kolaboratu zuen, baita bere kartelak egiten ere; eta berak, azkenean, kutsu oso ezberdineko bideoak egin zituen. Baina ez zuen inoiz galdu bere erreferentzia adierazkor geometriko eta dinamikoa, aberasten lagundu zuena.

1972 urtetik 1985 urtera, Lygia Papek semiotika irakatsi zuen Santa Ursula Unibertsitateko Arkitektura Eskolan, Rio de Janeiron, eta irakaslea izan zen Universidade Federal do Rio de Janeiroko Arte Ederren Eskolan, 1983an.

Lygia Pape, arte brasildarraren figura nagusietako bat, 2004ko maiatzaren 3an hil zen Rio de Janeiron, 77 urte zituela.

Azken erakusketak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aintzatespenak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sofia Erregina Arte Zentro Museo Nazionaleko erakusketa handiak, Teresa Velázquez Cortés erakusketa-komisario zela 2011 urtean, Europan zabaldu zen bere aintzatespena. Venezian, 2009 urtean, Brasilgo eta arte amerikarreko figura artistiko ospetsuenetako bat dela ikusi zen.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ Cultural, Instituto Itaú. «Lygia Pape» Enciclopédia Itaú Cultural.
  2. 1 2 «Lygia Pape | CPDOC» cpdoc.fgv.br.
  3. 1 2 «Pinacoteca do Estado de São Paulo» archive.vn 8 de septiembre de 2016.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]