Manlio Brosio

Wikipedia, Entziklopedia askea
Manlio Brosio
Manlio Brosio.jpg
Italiako senataria

1972ko maiatzaren 25a - 1976ko uztailaren 4a
Hautetsia: 6th Legislature of Italy (en) Itzuli
NATO OTAN Insignia.svg
4. NATOren Idazkari Nagusia

1964ko abuztuaren 1a - 1971ko urriaren 1a
Dirk Stikker - Joseph Luns
Italian minister of War (en) Itzuli

1946ko ekainaren 13a - 1946ko uztailaren 13a
← baliorik ez - Cipriano Facchinetti
minister of War of the Kingdom of Italy (en) Itzuli

1945eko abenduaren 10a - 1946ko ekainaren 13a
Stefano Jacini - baliorik ez →
minister for National Council of the Kingdom of Italy (en) Itzuli

1945eko abuztuaren 17a - 1945eko abenduaren 10a
← baliorik ez - Emilio Lussu
Vicepresident of the Council of Ministers of the Kingdom of Italy (en) Itzuli

1945eko ekainaren 21a - 1945eko abenduaren 10a
minister without portfolio of the Kingdom of Italy (en) Itzuli

1944ko abenduaren 12a - 1945eko ekainaren 21a
enbaxadore


member of the National Council of the Kingdom of Italy (en) Itzuli

Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakManlio Brosio
JaiotzaTurin1897ko uztailaren 10a
Herrialdea Italiako Erresuma  (1897ko uztailaren 10a -  1946ko ekainaren 18a)
 Italia  (1946ko ekainaren 18a -  1980ko martxoaren 14a)
Lehen hizkuntzaitaliera
HeriotzaTurin1980ko martxoaren 14a (82 urte)
Hezkuntza
HeziketaTuringo Unibertsitatea
Hizkuntzakitaliera
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, diplomazialaria eta abokatua
Jasotako sariak
Zerbitzu militarra
Parte hartutako gatazkakLehen Mundu Gerra
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoaItalian Liberal Party (en) Itzuli

Manlio Brosio (Turin, 1897ko uztailaren 10a - ibidem 1980ko martxoaren 14a) italiar abokatu, diplomazialari eta politikaria izan zen. Zuzenbidea ikasi zuen Turingo Unibertsitatean eta artilleriako ofiziala izan zen Lehen Mundu Gerran. Bigarren Mundu Gerran klandestinitatean egon zen eta Nazio Askapenerako Batzordeko kide izan zen. Gerraren ondoren diputatu hautatu zuten eta Defentsa ministro izendatu zuten 1945ean. 1947an Italiako enbaxadore izendatu zuten Sobietar Batasunean eta bi herrialdeen arteko bake ituna negoziatu zuen. 1952an enbaxadore izendatu zuten Erresuma Batuan, 1955ean Estatu Batuetan eta 1961ean Frantzian. 1964 eta 1971 artean NATOko Idazkari Orokorra izan zen.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]