Manuel Ibáñez i Escofet

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Manuel Ibáñez i Escofet
Bizitza
Jaiotza Bartzelona1917ko abuztuaren 2a
Herrialdea  Espainia
Heriotza 1990eko abenduaren 15a (73 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak gaztelania
katalana
Jarduerak
Jarduerak kazetaria eta idazlea
Jasotako sariak

Manuel Ibáñez i Escofet (Bartzelona, Katalan Herriak, 1917ko abuztuaren 2a - 1990ko abenduaren 15a) katalan kazetari eta idazlea izan zen. Bere obra katalanez idatzi zuen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kazetaritzan Espainiako II. Errepublikaren garaiko azken aldera hasi zen, 1938an, El Matí egunkari katolikoko erredaktore gisa; politikoki, Unión Democrática de Cataluña alderdiari lotuta zegoen egunkari hori.

Gerra Zibila bukatutakoan, eta bere iragan errepublikazalea zela-eta hainbat arazo izan ondoren, 1952an ideologia karlistako El Correo Catalán egunkariko zuzendari izendatu zuten, eta egunkari hura modernizatzen eta katalanizatzen lagundu zuen.

1968an beste egunkari baten zuzendaritza hartu zuen, Tele-Exprés egunkariarena, eta demokraziaren aldeko taldeen bozeramaile bihurtu zuen. Horrek ateak zabaldu zizkien kazetarien belaunaldi berriei, haien artean Manuel Vázquez Montalbán, J. M. Huertas Clavería, Francisco Candel, Pere Oriol Costa.

1975ean, kargua utzi, eta garai hartako La Vanguardia Española egunkariaren zuzendaritza-taldean sartu zen. Bertan jardun zuen hil arte, eguneko zutabe bat idatziz.

Lankidetza ugari ere egin zuen prentsan: La corda fluixa (1971) eta Les arrels i les fulles (1985).

Bestalde, Josep Tarradellas eta Jordi Pujol Generalitateko presidenteen aholkulari izan zen. Garai horretan Les nostres coses, Desperta ferro eta La nostra gent telebistako saioen zuzendaria izan zen. 1990ean, hil baino lehenago, Memòries lana argitaratu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]