Manuel de Pedrolo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Manuel de Pedrolo
Manuel de Pedrolo- portrait.png
Bizitza
Izen osoa Manuel de Pedrolo i Sánchez de Molina
Jaiotza Q90181851918ko apirilaren 1a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Bartzelona1990eko ekainaren 26a (72 urte)
Heriotza modua berezko heriotza Minbizia
Hezkuntza
Hizkuntzak katalana
gaztelania
Jarduerak
Jarduerak kazetaria, poeta, idazlea, itzultzailea eta antzerkigilea
Lan nabarmenak Bigarren jatorrizko makinizkribua
Jasotako sariak
Kidetza Errepublikako Herri Armada
Associació d'Escriptors en Llengua Catalana
Genero artistikoa eleberria
theatrea
olerkigintza
IMDb nm0210932
Pedrolo jaio zen etxea Aranyón.

Manuel de Pedrolo i Molina (1918ko apirilaren 1a1990eko ekainaren 26a) katalanezko idazlea izan zen. 1918. urtean Aranyón (Segarra) jaio zen, eta haurtzaro eta nerabezaro Tàrregan igaro zuen. 1935. urtean Bartzelonara joan zen.

1950. urtean argitaratutako poema liburu batekin hasi zuen bere literatura ekoizpena. 1953an bere lehenbiziko eleberria argitaratu zuen, Es vessa una sang fàcil. 1954an Premi Joanot Martorell saria irabazi zuen, eta horrez geroztik egungo katalan eleberrien ekoizle irmo eta oparoena bihurtu zen.

Minbiziaz Barcelonan hil zen 1990. urtean.

Ekoizpena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bere eleberrien artean daude:

  • La mà contra l'horitzó
  • Balanç fins a la matinada
  • Cendra per Martina
  • Mecanoscrit del segon origen (1974)

Ipuinak ere argitaratu ditu:

  • Crèdits humans

Baita antzerki lanak ere:

  • Cruma
  • Homes i no
  • Situació bis

Jasotako sariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Joanot Martorell, 1954, Estrictament personal-ekin.
  • Víctor Català, 1956, Crèdits humans-ekin.
  • Sant Jordi, 1962, Balanç fins a la matinada-rekin.
  • Lletra d'Or, 1966, Cendra per Martina-rekin.
  • Prudenci Bertrana, 1968, Estat d'excepció-rekin.
  • Premi d'Honor de les Lletres Catalanes, 1979.

Pedrolo euskaraz[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1989an Jokin Lasak Pedroloren eleberri ezagunenaren euskarazko itzulpena argitaratu zuen: Bigarren jatorrizko makinizkribua (Donostia:Elkar. ISBN:84-7529-682-3. Jatorrizko izenburua: Mecanoscrit del segon origen (1974).

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Manuel de Pedrolo Aldatu lotura Wikidatan