Mario Scelba

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Mario Scelba
Mario Scelba 1947.jpg
Italian Minister of the Interior

1960ko uztailak 27 - 1962ko otsailak 22
Giuseppe Spataro - Paolo Emilio Taviani
Italiako ministroen kontseiluko presidentea

1954ko otsailak 10 - 1955eko uztailak 6
Amintore Fanfani - Antonio Segni
Italian Minister of the Interior

1954ko otsailak 10 - 1955eko uztailak 6
Giulio Andreotti - Fernando Tambroni
Italian Minister of the Interior

1951ko uztailak 26 - 1953ko uztailak 16
Mario Scelba - Amintore Fanfani
Italian Minister of the Interior

1950eko urtarrilak 28 - 1951ko uztailak 26
Mario Scelba - Mario Scelba
Italian Minister of the Interior

1948ko maiatzak 24 - 1950eko urtarrilak 28
Mario Scelba - Mario Scelba
Italian Minister of the Interior

1947ko ekainak 1 - 1948ko maiatzak 24
Mario Scelba - Mario Scelba
Italian Minister of the Interior

1947ko otsailak 2 - 1947ko ekainak 1
Alcide de Gasperi - Mario Scelba
Q55096476

1946ko uztailak 13 - 1947ko otsailak 1
minister of Posts and Telecommunications of the Kingdom of Italy

1945eko ekainak 21 - 1946ko ekainak 13
Mario Cevolotto - baliorik ez →
Italiako senataria


Italiako Errepublikako diputatua


Europarlamentaria


member of the Constituent Assembly of Italy

Bizitza
Izen osoa Mario Scelba
Jaiotza Caltagirone1901eko irailaren 5a
Herrialdea  Italia
Heriotza Erroma1991ko urriaren 29a (90 urte)
Heriotza modua : Tronbosia
Hezkuntza
Heziketa Erromako La Sapienza Unibertsitatea
Hizkuntzak italiera
Jarduerak
Jarduerak politikaria eta abokatua
Lantokia(k) Estrasburgo
Brusela eta Erroma
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Kristau-demokrazia

Mario Scelba (Caltagirone, Sizilia, Italia, 1901eko irailaren 5a - Erroma, Italia, 1991ko urriaren 29a) italiar politikaria izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Siziliako nekazari familia bateko semea zen. Apaiz-ikasketak hasi zituen, baina 1921ean bertan behera utzi zituen, politikaren munduan sartzeko. Faxismoaren aurka agertu zen, eta 1941ean Demokrazia Kristaua alderdia ezkutuan bizirik iraunarazten lagundu zuen, De Gasperiren laguntzaile gisa.

Bigarren Mundu Gerra amaitutakoan, De Gasperi gobernuburuak Komunikazioetarako ministro izendatu zuen 1945-1947 bitartean. 1947-1953 epean, berriz, Barne ministro zela, sindikatu eta komunisten gizarte asaldura zapaldu zuen, eta bere alderdiko ultraeskuindarren buru bihurtu zen. 1954-1955 urteetan gobernuburu kargua izan zuen, baina Siziliako mafiarekiko lotura egozten zioten alderdi ezkertiarren presioen eraginez, dimisioa aurkeztu behar izan zuen, nahiz eta salaketa horiek ezin izan ziren sekula frogatu.

Berriz ere Barne ministro izendatu zuten 1960-1962 artean, eta 1966tik 1974ra, Demokrazia Kristauko Kontseilu Nagusiko presidente izan zen. 1969-1971 epean, berriz, Europako Parlamentuko presidente kargua izan zuen bere gain, eta 1974an politikaren mundutik ia erretiraturik zegoen arren, ohorezko senatari izaten jarraitu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Mario Scelba Aldatu lotura Wikidatan