Medina del Campo-Vilar Formoso burdinbidea

Wikipedia, Entziklopedia askea
Medina del Campo — Vilar Formoso
burdinbidea
Renfe S121.jpg
Renfe Operadoraren tren bat Castellanos de Moriscosen
Ezaugarri teknikoak
Luzera 202 km
Bidearen zabalera 1 668 mm
Elektrifikazioa Medinatik Salamancara bakarrik
Ustiapena
Egoera zerbitzuan
Jabea ADIF
Operadorea Renfe Operadora

 Eskema
vCONTg
BSicon BAHN.svg Madril — Hendaia
vBHF
0,000 Medina del Campo
vCONTgq
vSTRr + SHI1+l
BSicon vSTRr.svg
BSicon .svg
BSicon BAHN.svg Madril — Hendaia
BSicon .svg ABZg+l CONTfq
BSicon BAHN.svg Olmedo — Santiago
BHF
11,800 el Campillo
BHF
21,200 el Carpio
HST
24,600 Fresno el Viejo
BHF
32,100 Cantalapiedra
BHF
52,700 el Pedroso de la Armuña
HST
58,600 Pitiegua
BHF
64,900 Gornecello
HST
69,700 Moriscos
exCONTgq eABZg+r BSicon .svg
BSicon BAHN.svg Plasencia — Estorga
BSicon .svg ABZg+l CONTfq
BSicon BAHN.svg Avila — Salamanca
BHF
0,000 Salamanca
HST
0,900 Salamanca–Alamedilla
BSicon .svg eABZgl exCONTfq
BSicon BAHN.svg Plasencia — Estorga
eBHF
6,300 Tejares–Chamberí
eBHF
23,300 Barbadillo y Calzada
eHST
32,500 Robliza
eBHF
39,400 Aldehuela de la Bóveda
eHST
53,200 Muñoz
eBHF
58,100 la Fuente de San Esteban–Boadilla
exCONTgq eABZgr BSicon .svg
BSicon BAHN.svg la Fuente — Barca d'Alva
eHST
62,200 Martin de Yeltes
eBHF
74,100 Sancti-Spiritus
eBHF
92,000 Ciudad Rodrigo
eHST
101,800 Carpio de Azaba
eBHF
112,600 Espeja
eBHF
123,300 Fuentes de Oñoro
GRZq STR+GRZq GRZq
Espainia / Portugal
BHF
124,500 Vilar Formoso
CONTf
BSicon BAHN.svg Beira Garaia

Medina del Campo — Vilar Formoso burdinbidea Iberiar Penintsulako burdinbide bat da, Medina del Campo eta Vilar Formoso geltokiak lotzen ditu.

Burdinbidea 1875eko apirilaren 19an inauguratu zen Medina del Campo eta Cantalapiedra geltokien artean.

ADIFen arabera, 120 kodea dagokio.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eraikuntza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Medina del Campo eta Salamanca arteko burdinbidearen eraikuntza Medina del Campotik Salamancara Trenbidearen Konpainiari (MCS) egokitu zitzaion. Bere defendatzaile sutsuenetako bat Tomás Rodríguez Pinilla politikari eta intelektual salmantarra izan zen. Trenbide-emakida 1864an eman zen, baina lanak dezente atzeratu ziren 1866ko krisi ekonomikoaren ondorioz. Medina del Campo-Cantalapiedra tartea 1875ean osatu zen, Cantalapiedra-el Pedroso eta el Pedroso-Salamanca atalak, berriz, 1877an. Urte horretan bertan jarri zen martxan burdinbide osoa.

Beranduxeago, Salamanca eta Vilar Formoso arteko trenbidea eraiki zen, Salamancatik Portugalgo mugara Trenbidearen Konpainiaren ardurapean. Enpresa hau Madrilen eratu zen 1885eko urtarrilaren 8an, eta Espainiako Gobernuaren diru-laguntza bat zuen, baina soilik Portugalgo kapital sozialarekin sortua izan zen, portugaldarrak baitziren Porto Europarekin lotzeko interes nagusia zutenak (Espainiako trenbide sarea Portugalen atzetik hazten ari baitzen). Emakida 1881ean eman zen, eta, ondoren, eraikuntza-lanak hasi ziren. Burdinbide berria 1886ko ekainaren 6an inauguratu zen, nahiz eta pixka bat lehenago ireki zen. 1887ko abenduaren 9an la Fuente de San Esteban-Barca d'Alva adarra martxan jarri zen, Portugalgo mugaraino ere iristen zena, non Duero ibaiarekin Portoraino lotzen zen.

Bilakaera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1927an, Medina-Salamanca eta Salamanca-Portugal burdinbideek Espainiar Estatuak esku hartu zuen, eta, ondoren, sortu berria zen Mendebaldeko Trenbideen Konpainia Nazionalean sartu zen, eskualdeko beste trenbide batzuekin batera. Espainiako Gerra Zibilaren amaieraren ondoren, 1941ean Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles (RENFE) enpresaren parte izatera pasa ziren.

1965eko abenduan tren-istripu larri bat gertatu zen, eta bi trenek aurrez aurre talka egin zuten Villar de los Alamosko geltoki zaharraren parean. Horren ondorioz, 31 pertsona hil ziren. Urte batzuk geroago, 1978ko abenduan, beste istripu larri bat gertatu zen, tren-makina batek eskolako autobus bat harrapatu zuenean Muñozko geralekutik gertu zegoen trenbide-pasagune batean; 32 pertsona hil ziren talkaren ondorioz.

1985eko urtarrilaren 1ean la Fuente de San Esteban-Barca d'Alva adarra itxi zen, errentagarritasun ekonomikorik ez zuelako. Horrek Salamancak Dueroko burdinbidearekin eta Portorekin zuen lotura historikoa galtzea ekarri zuen.

2004. urtearen amaieran, Renfe Operadora eta Adif RENFEren banaketarekin, burdinbidea Adifen menpe geratu zen.

2010eko hamarkadan, bidea eta instalazioak hobetzeko hainbat lan egin ziren. 2015ean osatu ziren Medina del Campo-Salamanca atalaren elektrifikazio-lanak, eta urte horretako urrian jarri ziren martxan.

Zerbitzuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Distantzia luzea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Logotipo de Renfe Operadora.svg Renfe Operadora
 Zerbitzua   Hasiera   Ibilbidea   Amaiera ⁠
Alvia  Madril
Chamartin
Segovia–GuiomarMedina del Campo AH Salamanca

Distantzia ertaina[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Logotipo de Renfe Operadora.svg Renfe Operadora
 Zerbitzua   Hasiera   Ibilbidea   Amaiera ⁠
13 Madril
Pio Printzea
Villalba de Guadarramael EscorialZarzalejoRobledo de ChabelaSanta María de la Alamedalas Navas del MarquésNavalperalHerradón–La CañadaÁvilaCardeñosa de ÁvilaSan Pedro del ArroyoCresposNarros del CastilloPeñaranda de BracamonteVillar de GallimazoBabilafuenteSan MoralesAldealenguaSalamanca Salamanca
Alamedilla
19 Palentzia Venta de BañosDueñasValladolid–UnibertsitateaValladolid–Campo GrandeViana de CegaValdestillasMatapozuelosPozaldezMedina del Campoel Campilloel CarpioFresno el ViejoCantalapiedrael Pedroso de la ArmuñaPitieguaGornecelloMoriscosSalamanca Salamanca
Alamedilla

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • García Raya, Joaquín (2006). «Bide zabaleko Espainiako burdinbidearen oinarrizko kronologia». 4. Trenbide Historiaren Kongresua: Malaga, 2006ko iraila (Andaluziako Juntako Herri Lan eta Garraio Saila).
  • Wais, Francisco (1974). Espainiar burdinbideen historia. Madril: Editora Nacional.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]