Miren Begoña Ereñaga

Wikipedia, Entziklopedia askea
Miren Begoña Ereñaga
Bizitza
Jaiotza Durango1927ko martxoaren 11
Herrialdea  Bizkaia, Euskal Herria
Heriotza 2015eko apirilaren 7a (88 urte)
Jarduerak
Jarduerak pilotaria
Esku-pilota
 

Miren Begoña Ereñaga Onaindia (Durango, Bizkaia, 1927ko martxoaren 11 - ib., 2015eko apirilaren 7a) erraketista profesionala izan zen. Sabadellgo frontoian jokatu zuen zenbait urtez.

Umetan, Gerra Zibila, erbestea eta gerraoste gogorra ezagutu zituen.

Erraketistak

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Begoña Durangon jaio zen, ama Munitibarko Berreño auzokoa zuen, Kanpone baserrikoa, aita berriz, durangarra. Haurra zela gerra piztu zen.

Gerra garaia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Umetan gerrako gertakari latzak ezagutu zituen, bai jaioterrian bai bere senideekin gerratik ihesi hor zehar abiatu zirenean. Izan ere, 1937ko martxoaren 31n, Begoñak 10 urte zituela, Durangok jasan zuen bonbardaketa hurbiletik bizi eta urte bereko maiatzean ebakuatu beharra izan zuen, Durangotik Santanderrera eta handik Frantziako Bordele inguruko Cadaujac herrira joan zen bere familiarekin, Garona ondoko Maison Henry izeneko etxera.[1] Halere, atzerrian egon arren, dantza zaletasuna ez zuen inoiz galdu, dantzaz gain abesbatza ere bazuten erbesteratuek eta gabonetan jaiotza prestatzen zuten. Bartolome Erzilla durangar musikariaren Mesias Sarritan beti egoten zen haien errepertorioan, herriminaren eraginez. Begoñak Bordeleko antzoki baten ere egin zuen dantzan.[2] 1939an berriz, Durangora itzulera ez zitzaion samurra suertatu. Goian zerua eta behean lurra, gabezia zen inguruan nagusi.[1]

Erraketista ibilbidea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gerraosteko gabeziari aurre egiteko, 1940. urtearen hasieran, erraketan ikasten hasi zen eta handik bi urtera erraketista profesional gisa debutatu zuen Sabadellen 1942. urtean. 15 urte baino ez zituen Begoñak. Bertan jokatu zuen zenbait urtez, atzelari, besteak beste, Natividad Lopez "Eibarresa"rekin, Mari Carmen Madariaga "Arrati"rekin eta Maite Gorrotxategi "Ermua"rekin.[3]

Zenbait urtez frontoian jokatu ondoren, erraketari agur esan, ezkondu eta dendari lanetan jardun zuen Durangon.[4]

Aitortzak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 2009an Erraketistak izeneko erakusketa antolatu zuen Durangoko Arte eta Historia Museoak, Javier Sagastizabal eta Jose Maria Urrutiak osatutako izen bereko lanean oinarriturik. Horrez gain, Martxoaren 8aren harira omenduak izan ziren azken urteetan ahazturan egondako kirolari aitzindariak.[5]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b «Durango 1936 Kultur Elkartea» durango1936.org Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  2. Aroma, Juan Antonio. (2010). Durango dantzan, 1776-1960. Arte eta Historia Museoa = Museo de Arte e Historia ISBN 978-84-7849-036-3. PMC 796332374. Noiz kontsultatua: 2021-02-08.
  3. «Ahotsak ikasgelan» ikasgelan.ahotsak.eus Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  4. «erraketistak - las raquetistas. Jose Maria Urrutia / Javier Sagastizabal. Elkar.eus» www.elkar.eus Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  5. «Erraketalariak: ahazturatik omenera pasatutako historia - Durango» Anboto.org Noiz kontsultatua: 2021-02-07.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]