Edukira joan

Mukibotoi beltz

Wikipedia, Entziklopedia askea
Mukibotoi beltza
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
FilumaAscomycota
KlaseaLeotiomycetes
OrdenaPhacidiales
FamiliaPhacidiaceae
GeneroaBulgaria
Espeziea Bulgaria inquinans
Fr., 1822
BasionimoaPeziza inquinans

Mukibotoi beltza (Bulgaria inquinans) Leotiaceae familiako onddo espezie bat da.[1] Haragi urria eta larrukara, ez du janaria prestatzeko balio.

Karpoforoa: Mamitsua, 4 cm arteko diametroa duen masa gelatinakara trinkoa bezalakoa da. Kopa baten forma du, baina ez oso nabarmena, batzuetan zulo gabe, laua, ertzak ferra-forma du. Barrualdea beltza da eta kanpoaldea, arre iluna. Zahartzean, dena beltz, likatsuagoa eta gelatinakara bihurtzen da.

Hanka: Ez du oin garbirik. Karpoforoa bera dago hildako adarrei lotuta.

Haragia: Arre-karamelu kolorekoa, gelatinakara, zaila, trinkoa, elastikoa.[2]

Etimologia: Inquinans latinez da eta "kutsatzaile" esan nahi du.

Jangarritasuna

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ez du balio sukalderako.[3]

Nahasketa arriskua

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Exidia glandulosa delakoarekin, honen himenioak papila konikoak ditu, haragia ez da arre-karamelu kolorekoa, grisaxka baizik eta esporak ez dira fuliginosak, zuriak baizik.[4]

Sasoia eta lekua

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean oso ohikoa, sarritan, hostogalkorren zuhaitz edo adar hiletan talde handiak osatzen dituzte, batez ere haritzetan. Karpoforoak kolore beltzeko esporaz inguratuta egoten dira.[5]

Banaketa eremua

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Costa Rica, Europa, Errusia, Kaukasia, Turkia, Maroko, Himalaiako eremua, Ipar Korea, Hego Korea, Japonia, Txina, Taiwan, Australia, Zeelanda Berria, Indonesia.[6]

Erreferentzia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza  •   Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012  •   Euskalnatura  •   Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987  •   Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973  •   Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 797 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. JoseLuis Añanos Echo Editorial Pirineo, 530 or. ISBN 84-87997-86-4..
  4. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 679 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  5. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 332 or. ISBN 84-282-0865-4..
  6. Bulgaria inquinans: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]