Mushattaren fatxada
Mushattaren fatxada Qusair Mushatta jauregiaren fatxadaren zati bat da. Gaur egun, Pergamoko Museoaren (Berlin, Alemania) hegoaldean dago, eta VIII. eta XIX. mendeen arteko piezak dituen islamdar arte (Museum für Islamische Kunst) bilduma iraunkorraren parte da .
Bigarren Mundu Gerran Berlinera egindako bonbardaketan kalte larriak jasan zituen Fatxada hogeita hamahiru metro luze eta bost metro garai da, eta garai batean jauregia babesten zuten dorreen oinarrietako bi ditu. Apaingarri aberatsak ditu. Moldurek triangelu-formako espazioak sortzen dituzte, errosetekin eta landare-elementuekin apainduta; batez ere, mahatsondoen kiribilak, goi-erliebea animatzen duten animalia-motibo erreal eta fantastiko batzuekin (txorrotak eta zentauroak).
Historia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Fatxada Mushatta Jauregiarena zen, gaur egungo Jordaniako hiriburutik, Amanetik, 30 km baino gehiagora eraikia omeiatar aldian. Noiz eraiki zen zehazki ez badakigu ere, Walid II.a kalifaren garaikoa dela uste da (743-744). Neguko egoitza eta biltegi hau egiteko, omeiatar eraikuntza izan arren, adreilu egosiak erabili ziren, harriz fin-fin landutako zimendu batzuen gainean jarri zirenak.
Uste denez, Walid II.aren hilketaren ondoren, jauregia abandonatu egin zuten, eta, ondoren, lurrikara baten ondorioz, gainbehera etorri zen. Jauregiaren hondakinak, 1840an aurkitu eta induskatu ziren lehen aldiz, Abdulhamid II.a sultan otomandarrak Gilen II.a enperadoreari oparitu zizkion, 1903an Alemaniara eramanak izan zirelarik. Hasiera batean Kaiser-Friedrich-Museum-en (gaur egun, Bode Museoa) erakutsi baziren ere, 1932an Pergamo Museora eraman zituzten, non gaur egun bertan dauden ikusgai.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Autoritate kontrola |
|
|---|
Datuak: Q700154
Multimedia: Mshatta facade / Q700154