Nadia Anjuman

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Nadia Anjuman
Bizitza
Jaiotza Herat1981eko abenduaren 27a
Herrialdea  Afganistan
Heriotza Herat2005eko azaroaren 4a (23 urte)
Heriotza modua gizahilketa
Hezkuntza
Hizkuntzak Paxtuera
Jarduerak
Jarduerak poeta, kazetaria eta idazlea

Nadia Anjuman (persieraz: نادیا انجمن‎; Herat, 1980ko abenduaren 27a - ib., 2005ko azaroaren 4a) Afganistango poeta eta kazetaria, bere senarrak, Farid Anjuman, eta haren senideek kolpeka hil egiten zuten.[1]

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Familia ugari baten seigarren alaba zen. Afganistango Taliban gobernuak emakumeei idaztea eta irakurtzea debekatzen zien eta, horren ondorioz, bigarren hezkuntzako eskolan bi urte beranduago bukatu zuen Nadiak. Talibanentzat aita batek alabari idazten irakasten bazion heriotz-zigorra merezi zuen. Emakumeek lan egitea, ikastea edo ozenki barre egitea debekatuta zuten. Bakarrik josi eta brodatu egin zezaketeen. Anjuman Herateko Jostunen Zirkuluko kidea izan zen idazlea eta Urrezko Orratza joskintza eskolan astean hiru alditan biltzen ziren; bilera horiek Rahyab irakaslearen etxean egiten zuten eta bilerak literatura ikasteko baliatzen ziren. Emakume horiek debekatuta zeuden idazleen lanak aztertzen zituzten: William Shakespeare, Honoré de Balzac, Fedor Dostoievski, Charles Dickens, Lev Tolstoi, James Joyce eta Vladimir Nabokov, besteak beste. Harrapatuak izanik urkamendian hilko zituzten.

Gurasoek Farid Ahmad Majid Mia-rekin ezkontzera behartu zuten. Gizona Literatura lizentziaduna zen, filologiako irakaslea eta Herateko Unibertsitatearen langile administratiboa.

2005ean, Nadia Anjumanek, Herateko Unibertsitatearen ikaslea zenean, bere lehen liburua plazaratu zuen: Gol-e dudi (‘lore keztua’) edo, agian, Gul-e-dodi (‘lore gorri iluna’). Liburua ezaguna egin zen Afganistanen, Pakistanen eta Iranen. Liburu horretan Afganistango emakumeek pairatzen zuten errepresioa adierazten zuen. Christina Lamb idazleak, orduan, Herateko Jostunen Zirkuluei buruz idatzi zuen.

2005eko azaroaren 4an, poliziak bere Harateko etxean hilda aurkitu zuen Nadia. Geroago, poliziaren buru batek senarrak emakumea kolpatu zuela aitortu zuela azaldu zuen. Senarraren arabera, berak ez zuen hil, poetak bere buruaz beste egin omen zuen. Ofizialki, idazlea buruan zuen ebaki baten ondorioz hil zen. Baina haren senideak ziren susmagarri nagusiak; besteak beste, autopsia ez egitea lortu baitzuten. Amaginarreba eta senarra espetxeratuak izan ziren. Senarrak, bestetik, bera inozentea zela behin eta berriro errepikatu zuen. Haren bertsioaren arabera emazteari bakarrik xaplasteko bat eman zion. Ondoren, emakumea bere gelara joan zen eta han pozoi hartu omen zuen ondoren egindakoa senarrari aitortzeko. Baina argumentazio horrek ez zuen Maria Bashir fiskalari konbentzitu zeren eta senarrak, pozoiarena jakinda (egia baldin bazen) ez zuen emakumea ospitalera eraman lau ordu pasa arte. Bahram Saíd, bikotearen semea, amaren heriotzaren unean sei hilabete zituen.[2][3]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]