Nathalie Sarraute

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Nathalie Sarraute
Nathalie Sarraute (crop).jpg
Bizitza
Jaiotza Ivanovo1900eko uztailaren  18a
Herrialdea  Errusiar Inperioa
 Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Paris1999ko urriaren  19a (99 urte)
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak idazlea, eleberrigilea, antzerkigilea, legelari-poeta eta autorea
Jasotako sariak
Mugimendua Nouveau romana
IMDb nm0765534

Nathalie Sarraute, jaiotza-izenez Natalia Ilyanova Txerniak (Ivanovo, Errusia, 1900eko uztailaren 18agreg./uztailaren 5ajul. - 1999ko urriaren 19a) frantses idazlea izan zen, jatorriz errusiarra. Nouveau roman literatura-mugimenduaren teorilari eta bultzatzaile nagusietako bat izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bi urte zituela amarekin joan zen Geneva aldera, eta handik Parisa. Frantsesa izan zuen beti lehen hizkuntza. Oxfordeko eta Parisko Unibertsitateetan egin zituen zuzenbide-ikasketak, eta abokatu gisa lan egin zuen, 1941. urtera arte.

1938an Tropismes, kontakizun txikien bilduma, idatzi zuen. 1949an Portrait d´un inconnu ("Ezezagun baten erretratua") kontakizuna idatzi zuen, Jean-Paul Sartrek antinobelatzat jo zuena. 1956an kritika zorrotzak egin zizkion nobela tradizionalari L´Ère du soupçon ("Susmoaren garaia") teoria-lanean, eta handik aurrera nouveau roman mugimenduaren ingurukoekin elkartu bazuten ere (bat zetozen pertsonaia tradizionalaren kritikan), berak ez zuen eskema itxi batean sar zezaten onartu. Ondorengo lanetan forma tradizionalagoetara jo zuen: Le Planétarium (1959, "Planetarioa"), Les fruits d´or (1963, "Urrezko fruituak"), Entre la vie eta la mort (1968, "Biziaren eta heriotzaren artean"), C´est beau antzerkia (1973, "Ederra da"), «disent les imbéciles» (1976, "«ergelek diote»"), L´Usage de la parole (1980, "Hitzaren erabilera") eta Enfance (1982, "Haurtzaroa") autobiografia.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]