Nathalie Sarraute

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Nathalie Sarraute.

Nathalie Sarraute, jaiotza-izenez Natalia Ilyanova Txerniak (Ivanovo, Errusia, 1902 - 1999) frantses idazlea izan zen, jatorriz errusiarra. Nouveau roman literatura-mugimenduaren teorilari eta bultzatzaile nagusietako bat izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bi urte zituela amarekin joan zen Geneva aldera, eta handik Parisa. Frantsesa izan zuen beti lehen hizkuntza. Oxfordeko eta Parisko Unibertsitateetan egin zituen zuzenbide-ikasketak, eta abokatu gisa lan egin zuen, 1941. urtera arte.

1938an Tropismes, kontakizun txikien bilduma, idatzi zuen. 1949an Portrait d´un inconnu ("Ezezagun baten erretratua") kontakizuna idatzi zuen, Jean-Paul Sartrek antinobelatzat jo zuena. 1956an kritika zorrotzak egin zizkion nobela tradizionalari L´Ère du soupçon ("Susmoaren garaia") teoria-lanean, eta handik aurrera nouveau roman mugimenduaren ingurukoekin elkartu bazuten ere (bat zetozen pertsonaia tradizionalaren kritikan), berak ez zuen eskema itxi batean sar zezaten onartu. Ondorengo lanetan forma tradizionalagoetara jo zuen: Le Planétarium (1959, "Planetarioa"), Les fruits d´or (1963, "Urrezko fruituak"), Entre la vie eta la mort (1968, "Biziaren eta heriotzaren artean"), C´est beau antzerkia (1973, "Ederra da"), «disent les imbéciles» (1976, "«ergelek diote»"), L´Usage de la parole (1980, "Hitzaren erabilera") eta Enfance (1982, "Haurtzaroa") autobiografia.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]