Niccolò Paganini

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Niccolò Paganini
Niccolo Paganini.jpg
Bizitza
Jaiotza Genova1782ko urriaren 27a
Herrialdea  Italia
Heriotza Niza1840ko maiatzaren 27a (57 urte)
Hobiratze lekua Q3676924
Ikaslea(k) Camillo Sivori
Lanbidea
Lanbidea musikagilea, virtuosoa eta biolin-jotzailea
Lan nabarmenak 24 Caprices for Solo Violin
Jasotako sariak
Musika instrumentua biolina
IMDb ch0044847 eta nm0656028
Paganini-signature-1832.png

Niccolò Paganini edo Nicolò (Genova, Italia, 1782ko urriaren 27a - Niza, Sardiniako Erresuma, 1840ko maiatzaren 27a) italiar biolin-jotzaile, biola-jotzaile, gitarra-jotzaile eta musikagilea izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

XIX. mendeko biolin-jotzaile nagusia izan zen eta biolinaren teknikaren eraberritzailea. Txikitatik hasi zen biolinerako idazten eta kontzertuak ematen. 1797. urtean Lombardian zehar ibili zen aitarekin biolina jotzen, eta gero eta ezagunagoa bihurtu zen.

1805. urtean Luccako gortean aritu zen biolin-jotzaile eta orkestra zuzendari gisa.

Hurrengo urteetan aurkezpena egin zuen Milanen (1813), Vienan (1828), Parisen eta Londresen (1831), eta berebiziko arrakasta lortu zuen.

Lan aipagarriak ditu: 24 Capricci, 6 biolin kontzertu, 12 sonata biolin eta gitarrarako; 6 kuarteto biolin, biola, txelo eta gitarrarako, eta bariazioak.

Paganinik behatzak jartzeko eta biolina doitzeko modu berriak zituen. Inprobisatzeko orduan bikaina zen, eta noizean behin biolineko hariak puskatzen zituen, eta hari bakarrarekin ere jotzen zuen.

Pablo Sarasatek eta Eugène Ysaÿek erabili zituzten, besteak beste, Paganiniren berrikuntza teknikoak.

Ikus gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Niccolò Paganini Aldatu lotura Wikidatan