Niccolò Paganini

Wikipedia, Entziklopedia askea
Niccolò Paganini
Niccolo Paganini01.jpg
Bizitza
JaiotzaGenova1782ko urriaren 27a
Herrialdea Genovako Errepublika
Talde etnikoaItaliarra
HeriotzaNiza1840ko maiatzaren 27a (57 urte)
Hobiratze lekuaVilletta Cemetery (en) Itzuli
Heriotza moduamerkurio bidezko pozoidura
Familia
Ezkontidea(k)ezkongabea
Familia
Irakaslea(k)Ferdinando Paër
Alessandro Rolla
Gasparo Ghiretti (en) Itzuli
Rodolphe Kreutzer
Ikaslea(k)Camillo Sivori (en) Itzuli
Jarduerak
Jarduerakclassical composer (en) Itzuli, biolin-jotzailea, Birtuosoa, biola-jotzailea eta gitarra-jotzailea
Lan nabarmenak24 Caprices for Solo Violin (en) Itzuli
Violin Concerto No. 1 (en) Itzuli
Violin Concerto n 2 of Niccolò Paganini (en) Itzuli
Violin Concerto No. 3 (en) Itzuli
Violin Concerto No. 4 (en) Itzuli
Violin Concerto No. 5 (en) Itzuli
Jasotako sariak
Genero artistikoaart music (en) Itzuli
Musika instrumentuabiolina
biola
gitarra

IMDB: nm0656028 Allocine: 37884 Allmovie: p323151
Spotify: 39FC9x5PaTNYHp5hwlaY4q Last fm: Niccol Musicbrainz: d581b2f2-f945-4566-a249-2d0171466993 Discogs: 206281 IMSLP: Category:Paganini,_Niccolò Allmusic: mn0000533164 Find a Grave: 3565 Edit the value on Wikidata
Paganini-signature-1832.png

Niccolò Paganini edo Nicolò (Genova, Italia, 1782ko urriaren 27a - Niza, Sardiniako Erresuma, 1840ko maiatzaren 27a) italiar biolin-jotzaile, biola-jotzaile, gitarra-jotzaile eta musikagilea izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

XIX. mendeko biolin-jotzaile nagusia izan zen, eta biolinaren teknikaren eraberritzailea. Txikitatik hasi zen biolinerako idazten eta kontzertuak ematen. 1797. urtean Lombardian zehar ibili zen aitarekin biolina jotzen, eta gero eta ezagunago bihurtu zen.

1805. urtean Luccako gortean aritu zen biolin-jotzaile eta orkestra-zuzendari.

Hurrengo urteetan aurkezpena egin zuen Milanen (1813), Vienan (1828), Parisen eta Londresen (1831), eta berebiziko arrakasta lortu zuen.

Lan aipagarriak ditu: 24 Capricci, 6 biolin kontzertu, 12 sonata biolin eta gitarrarako; 6 kuarteto biolin, biola, txelo eta gitarrarako, eta bariazioak.

Paganinik hatzak jartzeko eta biolina doitzeko modu berriak zituen. Inprobisatzeko orduan bikaina zen, eta noizean behin biolineko hariak puskatzen zituen, eta hari bakarrarekin ere jotzen zuen.

Pablo Sarasatek eta Eugène Ysaÿek erabili zituzten, besteak beste, Paganiniren berrikuntza teknikoak.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Niccolò Paganini Aldatu lotura Wikidatan