Niccolò Paganini

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Niccolò Paganini
Niccolo Paganini.jpg
Bizitza
Jaiotza Genova1782ko urriaren  27a
Talde etnikoa Italiarra
Heriotza Niza1840ko maiatzaren  27a (57 urte)
Hobiratze lekua Villetta Cemetery Itzuli
Heriotza modua : tuberkulosia
Ikaslea(k) Camillo Sivori Itzuli
Jarduerak
Jarduerak musikagilea, biolin-jotzailea, virtuosoa Itzuli, biola-jotzailea eta gitarra-jotzailea
Lan nabarmenak 24 Caprices for Solo Violin Itzuli
Jasotako sariak
Genero artistikoa art musica Itzuli
Musika instrumentua biolina
gitarra
IMDb nm0656028 eta ch0044847
Paganini-signature-1832.png

Niccolò Paganini edo Nicolò (Genova, Italia, 1782ko urriaren 27a - Niza, Sardiniako Erresuma, 1840ko maiatzaren 27a) italiar biolin-jotzaile, biola-jotzaile, gitarra-jotzaile eta musikagilea izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

XIX. mendeko biolin-jotzaile nagusia izan zen eta biolinaren teknikaren eraberritzailea. Txikitatik hasi zen biolinerako idazten eta kontzertuak ematen. 1797. urtean Lombardian zehar ibili zen aitarekin biolina jotzen, eta gero eta ezagunagoa bihurtu zen.

1805. urtean Luccako gortean aritu zen biolin-jotzaile eta orkestra zuzendari gisa.

Hurrengo urteetan aurkezpena egin zuen Milanen (1813), Vienan (1828), Parisen eta Londresen (1831), eta berebiziko arrakasta lortu zuen.

Lan aipagarriak ditu: 24 Capricci, 6 biolin kontzertu, 12 sonata biolin eta gitarrarako; 6 kuarteto biolin, biola, txelo eta gitarrarako, eta bariazioak.

Paganinik behatzak jartzeko eta biolina doitzeko modu berriak zituen. Inprobisatzeko orduan bikaina zen, eta noizean behin biolineko hariak puskatzen zituen, eta hari bakarrarekin ere jotzen zuen.

Pablo Sarasatek eta Eugène Ysaÿek erabili zituzten, besteak beste, Paganiniren berrikuntza teknikoak.

Ikus gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Niccolò Paganini Aldatu lotura Wikidatan