Nitrogeno dioxido

Wikipedia, Entziklopedia askea
Nitrogeno dioxido
Stickstoffdioxid.svg
Diossido di azoto.jpg
Formula kimikoa NO₂
SMILES kanonikoa [O&zoom=2.0&annotate=none 2D eredua]
InChl 3D eredua
Osatuta nitrogeno eta oxigeno
Mota nitrogeno-oxidoak
Ezaugarriak
Dentsitatea
1,44 g/cm³ (68 °F, likido)
Fusio-puntua −9 °C
Irakite-puntua 21 °C (760 Torr)
Entropia molar estandarra 240,1 J/(mol K)
Formazio entalpia estandarra 33,1 kJ/mol
Lurrun-presioa 720 mmHg (20 °C)
Masa molekularra 45,993 u
Erabilera
Rola photochemical oxidant (en) Itzuli
Arriskuak
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
3
2
Denbora laburreko esposizio muga 1,8 mg/m³ (baliorik ez)
Esposizioaren goiko muga 9 mg/m³ (Ameriketako Estatu Batuak)
IDLH 37,6 mg/m³
Eragin dezake nitrogen dioxide exposure (en) Itzuli
Identifikatzaileak
InChlKey JCXJVPUVTGWSNB-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia 10102-44-0
ChemSpider 2297499
PubChem 3032552
Gmelin 33101
ChEBI 976
NBE zenbakia 1067
RTECS zenbakia QW9800000
ZVG 1090
DSSTox zenbakia QW9800000
EC zenbakia 233-272-6
ECHA 100.030.234
MeSH D009585
UNII S7G510RUBH

Nitrogeno dioxidoa[1] NO2 formulako konposatua. Gas arre-gorria da, likido denean horixka. Oso toxikoa da. Arnasbideak eta birikak narritatzen ditu, eta heriotza ere eragin dezake. Izpi ultramoreen eraginez, NO eta O emanez disoziatzen da (fotodisoziazioa). Atmosferako NO2 gehiena antropogenoa da, eta tenperatura eta presio handiko errekuntza-erreakzioetan eratzen da bereziki. Airearen kutsatzaile garrantzitsua da.[2] Euri azidoaren sortzaile nagusitzat hartzen dute, uretan disolbatzean azido nitriko bihurtzen baita.[3]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskalterm: [Hiztegi Terminologikoa] [2009]
  2. Euskalterm: [Ingurumena Hiztegi Entziklopedikoa] [2009]
  3. Stanley, Manahan E.. (2007). Introducción a la química ambiental. Reverté, 411 or. ISBN 84-291-7907-0.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Kimika Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.