Onddo-ardagai iraunkor

Wikipedia, Entziklopedia askea
Onddo-ardagai iraunkorra
P7074802 Coltricia perennis.JPG
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaHymenochaetales
FamiliaHymenochaetaceae
GeneroaColtricia
Espeziea Coltricia perennis
Murrill, 1903

Onddo-ardagai iraunkorra (Coltricia perennis) Hymenochaetaceae famialiako onddo espezie bat da.[1]

Ez du balio sukaldaritzarako, larrukara delako.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 2 eta 9 cm arteko diametrokoa. Laua edo inbutu itxurakoa eta belus-tomentu fin batez estalia dago, marroi-gorrixka kolorekoa, argiagoa edo ilunagoa. Perretxikoa gaztea denean gehiago edo gutxiago markatutako eremu zentrokideak ditu eta ertza zurixka.

Tutuak: Laburrak eta estuak.

Poroak: Txikiak, biribilak eta kolore argikoak, baina zahartzean angelutsuak bihurtzen dira eta gris-arre edo gris-marroi kolorekoak.

Hanka: 2 - 5 x 0,5 - 1 cm-koa. Hasieran horixka, gamuza kolorekoa edo kanela kolorekoa, gero ilundu egiten da, eta kapelaren antzeko tonalitatea hartzen du.

Haragia: Mehea, elastikoa, larrukara.[2]

Etimologia: Coltricia terminoak aulkiari, jarlekuari dagokio. Perennis epitetoa latinetik dator, iraunkor esan nahi duen "Perennis" hitzetik. Asko irauten duen perretxikoa delako

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ez da jangarria.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Coltricia cinnamomea delakoarekin, baina hau txikiagoa da, kanela kolorekoa eta hainbat aleren kapelak elkartuta egoten dira.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Urte osoan aurki daiteke, basoetako lurzoruan, batez ere sua egon den lekuan.[5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europa, Ipar Amerika, Australia, Himalaia, Zeelanda Berria, Hegoafrika, Japonia, Brasil, Panama eta Errusia.

Erreferentzia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 613 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 492 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  4. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 571 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  5. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 320 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]