Ophiuchus (konstelazioa)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Ophiuchus Ophiuchus symbol (Moskowitz, variable width).svg
Ophiuchus constellation map.svg
Datuak
LaburduraOph
GenitiboaOphiuchi
Eremua948,3 gradu karratu (. maila)
Izar kantitatea
(magnitudea < 3)
174 (mv < 6,5)
Izarrik distiratsuenaRas Alhague (itxurazko magnitudea 2,08)
Meteoro euriaOphiuchidak (maiatzean normalean)
Konstelazio mugakideakHercules, Serpens (konstelazioa), Libra, Scorpius, Sagittarius eta Aquila (konstelazioa)
Behaketa
Igoera zuzena16 h 1,55 m eta 18 h 45,83 m artean h
Deklinazioa-30,21° eta 14,39° artean°
Ikuspen onena 21:00etan (9 PM): Uztaila
++80° eta −-80° latitude bitartean ikusgai.

Ophiuchus edo Ofiuko[1][oh 1] (latinez: Ophiuchus— "Sugearen eramailea" edo "Sugeen ehiztaria") konstelazio moderno bat da (gaur egun 88 daude) eta Ptolomeok zerrendatu zituen 48 konstelazioetako bat da[2]. Ekuatore zerutiarrean kokaturik dagoenez, bi hemisferioetan ikus daiteke, apiriletik urrira bitartean.

Ophiuchusetik iparraldera Hercules konstelazioa ikus dezakegu, hego-mendebaldera Sagittarius, hego-ekialdera Scorpius, ekialdera Serpens Caput (Sugearen burua) eta Libra, azkenik, mendebaldera Aquila, Scutum eta Serpens Cauda (Sugearen isatsa). Konstelazioak gizon bat irudikatzen du, suge batek inguratzen duela.

Izar nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jarraian Ophiuchus konstelazioko izar aipagarri batzuk dituzue.

Hubble espazio teleskopioak M62 kumulu globularrari ateratako argazkia.

Espazio sakoneko objektuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mitologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Greziar mitologian, Ophiuchus Apolo jainkoaren eta Coronide hilkorraren semea da. Ophiuchusek, mitologiak dioenez, hildakoak berriz ere biziarazteko abilezia lortu zuen medikuntzan zituen gaitasun bereziei esker. Hadesek haserre, Zeusi eskatu zion gizon hau hiltzeko, naturaren ordena aldatzen zebilelako. Zeusek Hadesen nahia bete zuen eta Ophiuchus hil zuen, baina bere abilezia bereziak gogoratzeko, zeruan gaur egun dagoen konstelazioa aitortu zion.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharrak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskaltzaindiaren 173. arauak honako hau gomendatzen du: "Euskaraz, konstelazioen izenak adierazteko, komeni da nazioarteko formak —latinezko grafia— erabiltzea, hainbat komeniago testuak zenbat eta teknikoago edo jasoago izan. Nolanahi ere, latinezko izenen itzulpenak edo egokitzapenak ere —azalpen-izenak— erabil daitezke, bigarren mailan, testu didaktikoetan edo azalpen gisa".

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. «Konstelazioak (88 konstelazio ofizialak)» 173. Astroen izenak. Euskaltzaindia, 20 or..
  2. (Ingelesez) Kanas, Nick. (2012). Star Maps: History, Artistry, and Cartography. Springer New York, 111 or. ISBN 9781461409175..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]