Osteosarkoma

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Ohar medikoa
Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Osteosarkoma
Osteosarcoma.jpg
Deskribapena
Mota hezurretako minbizia, Hezur sarkoma
cell type cancerra Itzuli
Espezialitatea Onkologia
Asoziazio genetikoa GRM4 Itzuli, ADAMTS17 Itzuli eta ADAMTS6 Itzuli
Tratamendua
Erabil daitezkeen botikak metotrexato, Carboplatin Itzuli eta cisplatin Itzuli
Identifikatzaileak
GNS-10 C40 eta C41
GNS-9 170
O-GNS: 9180/3
OMIM 259500
DiseasesDB 9392
MedlinePlus 001650
eMedicine 001650
MeSH D012516
Disease Ontology ID DOID:3347 eta DOID:3347

Osteosarkoma hezurreko minbizi mota bat da, hezur luzeen diafisietan agertzen dena.

Bi osteosarkoma mota bereizten dira: alde batetik, osteosarkoma primarioa hezurretan sortzen eta garatzen den tumorea gaiztoa. Osteosarkoma sekundarioa, ordea, beste lekuren batean sortzen da eta hezurretara metastasizatzen dena da. [1]

Sintomak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Osteosarkomaren garapena erradiografian.

Paziente askoren lehen sintoma, gauean okerragoa dena, intentsitate desberdineko min intermitentea da, denboran luzatzen dena. Kirola sarri egiten duten nerabeetan femurraren beheko aldean edo belaunaren azpian mina ager daiteke. Batzuetan, bat bateko haustura da lehen sintoma, sortutako hezurra ez delako hezur normala bezain gogorra. Tumorea sakonagoa izatekotan, posible da honek sortutako hantura ez nabaritzea, adibidez pelbisean hazten denean.

Intzidentzia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Azken aldian egindako ikerketetako batek, 3482 pazienteen 1973-2004 bitarteko datuak aztertu zituenak, adierazi zuen osteosarkoma bi taldetan gertatzen dela gehien bat, nerabe edo gazteetan eta nagusietan. Lehenengo taldekoen bataz bestekoa 15 urtekoa da 4.4 pertsona milioi bateko maiztasuna izanik. Eta bigarrena, aldiz, 75 urtekoa.[2] Gainera, lehenengo taldean gehien agertzen den osteosarkoma mota primarioa da eta nagusietan sekundarioa. Azkenik, emakumezkoak eta gizonezkoak alderatuz, desberdintasun txiki bat agertzen da, gizonezkoetan intzidentzia apur bat handiagoa baita.[3]

Kausak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Osteosarkomaren jatorria oraindik ezezaguna da. Badirudi gaixotasun multifaktoriala dela, hau da, jatorri genetiko eta ingurunearekin loturikoak dituela. Hala ere, osteosarkomaren garapenean eragina duten faktore molekular batzuk daudela uste da. Horren artean, gaixotasun genetiko batzuk daude.

Alde batetik, RB1 geneak zatiketa zelularra erregulatzen duen gene bat da eta gene honen mutazio bat heredatutako erretinoblastomaren eragilea da. Honekin lotuta, ikusi da mutazio hori dutenek ez dutenek baino arrisku handiagoa dutela osteosarkoma garatzeko.

Bestalde, Li-Fraumeni sindromea gaixotasun autosomiko dominantea da eta bere ondorioa p53-ren inaktibazioa da. P53-ak DNA kaltetuta dagoenean ziklo zelularraren garapena erregulatzen du, horregatik, tumore supresorea dela esaten da, kalte bat dagoenean ez duelako zelula ugaltzen uzten. Gainera, p53 honekin loturiko beste gene batzuen mutazioek ere minbiziaren garapenean eragina izan ahal dutela dirudi.

Azkenik, DNA helikasaren ezohiko aldaketak hezur minbiziarekin erlazionatzen dira.[3]

Garapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Osteosarkoma, hezurraren hazkuntza eremuetan agertzen da maiz, ziurrenik, proliferazioak osteoblastoen mutatzeko aukera handitzen duelako (RB eta p53 geneak inplikatuta egoten dira askotan). Zaletasun honen ondorioz, mota honetako tumoreak, ohikoak dira tamaina handiko txakurretan (San Bernardo edo Gran Danés bezalakoak).

Osteosarcoma (bone cancer).jpg

Tumorea hezur luzeen amaieran aurkitzen da, (normalean metafisian). Agertzen den leku ohikoenak tibia edo umeroaren alde proximalak, eta femurraren alde distala dira. Osteosarkomen %60-a belaunaren inguran garatzen dira, %15 pelbisean, %10 sorbalda aldean eta %8 barailean. Tumorea, gogorra, solidoa eta irregularra da.

Hezur trabekula irregularrak

Mikroskopikoki, osteosarkomaren ezaugarria, osteoideen eraketa (hezur berriaren sorrera) da tumorearen barruan. Zelulak pleomorfikoak dira, batzuk erraldoiak, eta mitosi atipiko ugari ikusi daitezke, baita osteoklasto itxura duten zelula erraldoi multinukleatuak ere, nahiz eta azken hauek oso kasu arrarotan agertzen diren[4]. Zelula hauek sortzen duten osteoidea, hezur trabekula irregularretan antolatutako hezurra izango da. Tumore zelulak osteoidearen matrizean txertatuta agertzen dira. Tumore zelulen arabera, osteosarkomak, azpikategoriatan sailkatu daitezke.




Tratamendua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Osteosarkomaren tratamenduak hiru etapa izan ditu historian zehar:

1. Errotiko kirurgia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Errotiko kirurgia soilik praktikatzen denean ez da oso eraginkorra: pazienteen %80ak metastasia izaten duelako 5 urteren buruan.

2. Errotiko kirurgia eta kimioterapia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kimioterapia kirurgiaren ostean (anputazioa egin ondoren) ematen da. Honek nabarmen igo du pazienteen biziraupena, metastasia ekiditen duelarik.

3. Kimioterapia eta gorputz adarra mantentzeko kirurgia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kirurgia aurreko kimioterapiak anputazioa behar duten paziente kopurua jaisten du.


Osteosarkomen kasuan, erradioterapia tumorea kirurgia ezinezkoa den lekuetan aurkitzen denean baino ez da erabiltzen eta ez da oso eraginkorra. [5]


Biziraupena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Osteosarkoma bigarren heriotza kausa ohikoena da 20 urte baino gazteagoen artean.[6]
1980ko hamarkada baino lehen AEBko biziraupen tasa %20koa zen. Hala ere hau altuagoa da emakumeetan eta pertsona gazteetan. Hauen artean, biziraupen tasa altuagoa izaten da osteosarkoma hezur txikietan dutenen kasuan eta baxuagoa osteosarkoma pelbisean eta bizkarrezurrean dutenetan. [3]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Gaztelaniaz) Tumores oseos universidad complutense de madrid.
  2. (Ingelesez)Mirabello, Lisa; Troisi, Rebecca J.; Savage, Sharon A. (2009-04-01) «Osteosarcoma incidence and survival rates from 1973 to 2004: Data from the Surveillance, Epidemiology, and End Results Program» Cancer (7): 1531–1543 doi:10.1002/cncr.24121 PMID 19197972 PMC PMC2813207 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  3. a b c Bose, K. S.; Sarma, R. H. (1975-10-27) «Delineation of the intimate details of the backbone conformation of pyridine nucleotide coenzymes in aqueous solution» Biochemical and Biophysical Research Communications (4): 1173–1179 ISSN 1090-2104 PMID 2 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  4. Papalas, John A.; Balmer, Nicole N.; Wallace, Christopher; Sangüeza, Omar P. (2009-6) «Ossifying dermatofibroma with osteoclast-like giant cells: report of a case and literature review» The American Journal of Dermatopathology (4): 379–383 doi:10.1097/DAD.0b013e3181966747 ISSN 1533-0311 PMID 19461244 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  5. Farreras Rozman. Medicina interna (18a. ed. argitaraldia) Elsevier 2016 ISBN 9788490229972 PMC 957127414 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  6. (Gaztelaniaz)Rodriguez Franco, Jose H (2016) [http://www.scielo.org.ar/pdf/raaot/v81n3/v81n3a09.pdf Comportamiento epidemiológico del osteosarcoma en la población mexicana entre 2005 y 2014] 220 or..

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Osteosarkoma Aldatu lotura Wikidatan
Gai honi buruzko informazio gehiago lor dezakezu Scholian