Otao

Wikipedia, Entziklopedia askea
Otao
Noain Elortzibar, Euskal Herria
Kokapena
Herrialdea  Euskal Herria
Probintzia  Nafarroa Garaia
Udalerria Noain Elortzibar
Koordenatuak 42° 42′ 49″ N, 1° 34′ 06″ W / 42.7137473°N,1.5682555°W / 42.7137473; -1.5682555Koordenatuak: 42° 42′ 49″ N, 1° 34′ 06″ W / 42.7137473°N,1.5682555°W / 42.7137473; -1.5682555

Otao[1][2] Noain Elortzibarko kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldan, 11 biztanle zituen.

Kokapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Elortzibarko hegoaldean dago Otao, NA-234 edo Tebasko errepidearen ondoan. Herri mugakideak honakoak dira: Ezperun mendebaldean, Zabalegi ipar-mendebaldean, Elortz iparraldean, Iharnotz ekialdean, eta Alaitzeko mendilerroa hegoaldean.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Antzinako jaurerria, 1280an urteroko 32 soldata ordaintzen zituen petxa moduan. 1466an Leonor printzesak Juan Gurpideri eman zion jaurerriaren gaineko jabetza. Jerusalengo San Joan Ospitale ordeneko kideek hainbat jabetza izan zituzten Otaon XIII. mendean zehar.

1847ra arte, herria Elortzibarko diputatuak eta herritarren artean aukeratutako erregidoreak zuzentzen zuten. 1803an errota eta urtero 1.200 errealgo zuzkidura zuen eskola zituen.

Kaleak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • San Salvador kalea

Demografia eta biztanleria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Otaoko biztanleria
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007
9 9 9 9 10 11 11 11

Ondarea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Herriko eliza, inguruko bertze elizak bezala, hagitz zaharberritua izan zen XVI. mendean. Erdi aroko eliza originalaz mantentzen den bakarra koruaren zatia da.

Herritar ezagunak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskaltzaindia: «Noain Elortzibar», Euskal Onomastikaren Datutegia.
  2. Ofizialki Otano.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskarazko Wikipedian bada atari bat, gai hau duena:
Nafarroa