Pagola

Wikipedia, Entziklopedia askea
Pagola
 Zuberoa eta  Nafarroa Beherea
Pagolle depuis route de Juxue.jpg
Pagola Jutsiko bidetik ikusia
Flag of none.svg
Bandera

Coat of arms of None.svg
Armarria


Kokapena
Herrialdea Euskal Herria
Lurraldea Zuberoa
 Nafarroa Beherea
EskualdeaArbaila
Oztibarre
Administrazioa
Estatua Frantzia
Eskualdea Akitania Berria
Departamendua Pirinio Atlantikoak
ElkargoaEuskal Hirigune Elkargoa
BarrutiaBaiona
KantonamenduaBidaxunerria, Amikuze eta Oztibarre
Izen ofizialaPagolle
Auzapeza
(2020-2026)
Pierre Etcheber
(independente)
Posta kodea64120
INSEE kodea64441
Herritarrapagolar
Geografia
Azalera15,90 km²
Garaiera130-648 metro
Distantzia13,1 km (Mauletik)
27,6 km (Donibane Garazitik)
Demografia
Biztanleria260 (2018: Red Arrow Down.svg −1)
Dentsitatea17,86 biztanle/km²
Zahartzea[1]% 27,17
Ugalkortasuna[1]‰ 60,51
Ekonomia
Jarduera[1]% 70,59 (2011)
Desberdintasuna[1]% 2,08 (2011)
Langabezia[1]% 4,25 (2013)
Euskara
Euskaldunak% 62,2 (2010)
Erabilera% 30,33 (2011)

Pagola ([paɣola]) Zuberoako mendebaldeko (Arbaila eskualdea) eta Nafarroa Behereko ekialdeko (Oztibarre eskualdea) udalerri bat da.

Geografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ingurune naturala[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pagolako uhaitzak udalerria gurutzatzen du hegoaldetik iparraldera. Huraxe da Zuberoaren eta Nafarroa Beherearen arteko muga; ekialdean dituen herriko lurrak Arbaila eskualdekoak dira; eta mendebaldekoak, Oztibarrekoak, nahiz eta udalerri bakarra den.

Biduzera isurtzen den Larramendiko erreka ere igarotzen da udalerritik.

Udalerri mugakideak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Etxeak eta auzoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Pagola-Oihana

Demografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pagola herri txikia izan da beti, baina XIX. mendearen erdialdean 450 biztanle bazituen, ondoren populazioa galduz joan zen eta XX. mendearen bukaeran 350 pertsona inguru besterik ez ziren bizi bertan.

Pagolako biztanleria
Datuen iturburua: INSEE

Kultura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pastorala[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pagolak antolatu zuen 1982. urteko pastoral zuberotarra, Pette Basabürü izenekoa eta Junes Casenavek idatzia. eta 2019an Frantxoa Caset-ek idatzitako Domingo Garat pastorala.

Euskara[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pagolatar Mixel Etxeber[2] (Ahotsak[3][4] proiekturako)

Pagolan[5] Basabürüako euskara[6] mintzatzen da, zuberotarra.

Ondasun nabarmenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Ama Birjinaren Jasokundearen eliza 1893koa da.[7]
  • Forte protohistorikoa aurki daiteke Mehaltzu mendi tontorrean, 648 metrotako altueran, udalerriko punturik garaienean.

Argazki galeria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b c d e Euskal Herriari Begira. Udalbiltza.
  2. «Pagola - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-10-23).
  3. «Ahotsak.eus, Euskal Herriko hizkerak eta ahozko ondarea» www.ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-10-23).
  4. «Basabürüa - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-10-23).
  5. «Pagola - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-10-23).
  6. «Basabürüa - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-10-23).
  7. Frantziako Kultura Ministeritza

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • (Gaztelaniaz) «Pagola», Auñamendi Eusko Entziklopedia.
  • Joseba Aurkenerena: Domingo Garat pastorala, aro beltzak gogoan [1]