Plangintza estrategiko
Plangintza estrategikoa mota guztietako erakundeek erabiltzen duten kudeaketa prozesu bat da, epe luzerako zuzendaritza definitzeko eta baliabideen esleipenari buruzko erabakiak hartzeko, aldez aurretik ezarritako helburuak lortzeko. Prozesu horrek aukera ematen du ingurunean aldaketak aurreratzeko, lehentasunak ezartzeko eta erakundeen ikuspegia lortzera bideratutako ekintzak koordinatzeko.[1]
Definizioa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Plangintza estrategikoa erakunde baten norabidea zehaztera bideratutako jarduera sistematikoen multzoari dagokio. Horren barruan sartzen dira misioa, bisioa eta balioak formulatzea, barneko eta kanpoko ingurunea aztertzea eta epe luzeko helburuak lortzea ahalbidetuko duten estrategiak diseinatzea. Plangintza operatiboa ez bezala, goi mailako erabakietan eta denbora tarte zabaletan zentratzen da.[2]
Historia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Kontzeptua 1960ko hamarkadan sortu zen indar handiz enpresa arloan, sistemen teoriak eta administrazio zientifikoak eraginda. Ondorengo hamarkadetan, sektore publikoetara eta irabazi-asmorik gabeko erakundeetara hedatu zen. FODA analisia eta administrazio estrategikoa bezalako ereduak prozesuaren funtsezko tresna gisa finkatu ziren.[3]
Osagai nagusiak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Plangintza estrategikoaren osagai nagusiak hauek dira[1]:
- Misioa: Erakundearen funtsezko helburua, izateko arrazoia eta ase nahi dituen beharrak definitzen ditu.
- Ikuspena: Etorkizuneko egoera deskribatzen du, eta epe luzerako helburuetarako gida bat ezartzen du.
- Baloreak: Erakunde kultura eta erabakiak hartzea bideratzen duten printzipioak ordezkatzen dituzte.
- Kanpo-analisia: Erakundean eragina izan dezaketen faktore politikoak, ekonomikoak, sozialak, teknologikoak, ingurumenekoak eta legalak aztertzea, PESTEL analisia bezalako tresnen bidez.
- Barne analisia: Gaitasunak, baliabideak eta mugak identifikatzea, maiz FODA azterketaren bidez (indarguneak, aukerak, ahuleziak eta mehatxuak).
- Estrategiak formulatzea: Ekintza ildo orokorrak eta taktikoak definitzea inguruneari aurre egiteko eta helburuak lortzeko.
- Inplementazioa: Estrategiak praktikan jartzea, plan operatiboen, baliabideak esleitzearen eta barne koordinazioaren bidez.
- Ebaluazioa eta kontrola: Lortutako emaitzak berrikustea, doikuntzak egitea eta helburuen eta ekintzen arteko etengabeko lerrokadura ziurtatzea.
Metodologia komunak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Plangintza estrategikoan metodologia desberdin asko erabiltzen dira[4]:
- FODA analisia
- Balanced Scorecard (Aginte koadro integrala)
- PESTEL analisia
- Agertokien araberako plangintza
- Porterren bost indarren eredua
Aplikazioak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Plangintza estrategikoa enpresa pribatuetan, administrazio publikoetan, gobernuz kanpoko erakundeetan, hezkuntza-erakundeetan eta nazioarteko organismoetan erabiltzen da. Hori ezartzeak lehiakortasuna hobetzea, kudeaketa optimizatzea eta arriskuei aurrea hartzea ahalbidetzen du.[5]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ r01eD8D7C1E64FE2825A79B634CE8FAD03FFBA38D58D, r01epd0122e4ed314423e0db04c97a47b5baa317f. (2018-02-28). «2020-2025rako Plangintza Estrategikoa» www.euskadi.eus (kontsulta data: 2025-12-02).
- ↑ «Plangintza estrategikoa» eu.unansea.com (kontsulta data: 2025-12-02).
- ↑ Zubimendi, Mikel; Cueto, Jorge Julian; Béguelin, Marien; Archuby, Fernando M.. (2024-04-30). «Excavando Wikipedia» Revista del Museo de Antropología: 189–206. doi:. ISSN 1852-4826. (kontsulta data: 2025-12-02).
- ↑ «Plangintza estrategikorako hasiberrientzako gida [Xehetasun osoa»] www.mindonmap.com (kontsulta data: 2025-12-02).
- ↑ Chiavenato, Idalverto. (2017). PLANIFICACIÓN ESTRATEGICA fundamentos y aplicaciones. Facultad de Economía y Negocios Universidad Anáhuac, México, 205-227 or..
Ikus, gainera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Autoritate kontrola |
|
|---|
Datuak: Q932522
Multimedia: Strategic planning / Q932522