Pretorioko prefektura (Erromatar Inperioa)

Erromatar Inperioaren mapa Tetrarkiaren garaian, diozesiak eta tetrarken lau kontrolguneak (lau prefekturak) erakusten dituena.

Pretorioko prefektura edo pretoriar prefektura (Latinez: praefectura praetorio; grekoz, hainbat izenekin ἐπαρχότης τῶν πραιτωρίων edo ὑπαρχία τῶν πραιτωρίων) Erromatar Inperio berantiarraren banaketa administratibo handiena zen, diozesiaren mailatik gora, eta pretorioko prefekto baten ardurapean zegoen. Pretorioko prefekturak Konstantino I.aren agintaldian sortu ziren (K.o. 306-337) eta IV. mendearen azken herenean bere gutxi gorabeherako behin betiko egitura lortu zuen. VII. mendera arte iraun zuen Ekialdeko Erromatar Inperioan, Bizantziar inperioko agintari zen Heraklioren erreformek prefekturaren boterea murriztu zutenean eta musulmanen konkistek Ekialdeko Erromatar Inperioan thema-en sistema berria hartzera behartu zutenean. Hala ere, prefekturako administrazio-aparatuko elementuek Bizantziar Inperioan IX. mendearen lehen erdira arte iraun zutela dokumentatu da.

Oro har, lau pretorioko prefektura nagusi existitu ziren, noizbehinka eraldatu izan baziren ere:

• Galiako pretorioko prefektura
• Italiako pretorioko prefektura
• Ilirikoko pretorioko prefektura
• Ekialdeko pretorioko prefektura

Kanpo estekak

• «Mapas hitóricos. Bajo Imperio romano (307-476 d.C.)» Tesorrillo.

• Datuak: Q4377540
• Multimedia: Praetorian prefectures / Q4377540