Proiektutan Oinarritutako Ikaskuntza

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Proiektuetan Oinarritutako Ikaskuntza (POI edo PBL, Project-based learning) irakaskuntza-estrategia bat da, ikaslea, protagonista gisa, bere kabuz ikasteko gai dela oinarri moduan hartzen duena.[1]

Metodologia honetan, ezagutza ikasteak edo trebetasuna eta jarrera eskuratzeak garrantzia bera dute. Garrantzitsua da ulertzea metodologia bat dela, eta ez irakasteko estrategia bat.[2] Ikasleak proiektu oso bat garatu behar du.

Ikaskuntza-prozesuaren paradigma klasikoa aldatu nahi du, non ikasleak sarri ez baitaki zertarako balio duen ikasten duena, edo zergatik ikasi behar den hori. Paradigma berri bat da protagonismoa ikasleari ematen diona, bere rol pasiboa saihestuz, lanean bere parte-hartze aktibo eta kritikotik proiektuan definitu diren funtsezko helburuak lortzeko. 

Ikasle bakoitzak garun bakarra du, eta garunaren plastikotasunak ziurtatzen digu bere garapena. Saiatu behar gara pertsona bakoitzak garapen hori lor dezan, bere ikasketa-prozesuaren kontrola hartuta.[3]  POIk ikasle guztiei aukera ematen die modu inklusiboan ikasteko, ezagutza sozialki eraikiz.[4]

Metodologiaren ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Honela definitu zuen POI irakaskuntza-estrategia Itziar Uriartek[5]:

« Proiektuetan Oinarritutako Ikaskuntza ikaste-irakasteko modu kooperatiboa da eta ondorengo alderdiak betetzen ditu:
  • Ikaslea ikertzailea edota sortzailea bilakatzen da eta irakaslea gida.
  • Erabiltzen diren materialak askotarikoak dira.
  • Talde lana ezinbestekoa da. Ikasleak rol aktiboa du.
  • Xedea sorkuntza izanda, ikaste-irakaste prozesu aktibo eta esanguratsua gertatzen da.
  • Gaitasunen garapenarekin batera, edukien barneraketa ematen da.
  • Diziplinartekotasuna, hein batean edo bestean, modu naturalean ematen da.
»


Kritikak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

POI irakaskuntza-estrategiari egiten zaion lehenengo kritika hauxe izaten da: sistema horrekin edukiak murriztu egiten dira. Sistemaren defendatzaileek kritika horri erantzuten diote bi argudiorekin: eduki gutxiago baina esanguratsuagoak, ikasleen interesei lotuagoak[6], landuko dira. Eduki horiek hobeto, sakonago, landuko dira beste sistema batzuekin baino.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Maite Goñi (2012-09-14) Proiektuetan Oinarritutako Ikaskuntza . Noiz kontsultatua: 2017-05-17 .
  2. http://www.eduteka.org/AprendizajePorProyectos.php ABP en Eduteka
  3. Vygotsky, L. (1979). El desarrollo de los procesos psicológicos superiores. Barcelona: Crítica.
  4. López Melero, M. (2004). Construyendo una escuela sin exclusiones. Una forma de trabajar con proyectos en el aula. Málaga. Aljibe.
  5.   UEU, «Gaitasunen garapena lortzeko parte-hartze aktiboa eta motibazioa kontutan hartzen duen ikaste-irakasteko era honek», unibertsitatea.net, . Noiz kontsultatua: 2018/01/18 .
  6. (Gaztelaniaz)  No todo vale en ABP (Aprendizaje Basado en Proyectos), . Noiz kontsultatua: 2018-08-19 .

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]