Proiekzio (psikologia)
- Artikulu hau defentsa-mekanismoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Proiekzio (argipena)».
Proiekzioa pertsona batek bere afektu, ezagutza eta pultsiozko eduki desiraezinei uko egiteko eta beste pertsona bati esleitzeko modua ematen duen defentsa-mekanismo inkontzientea da, introiekzioaren kontrakoa.[1] Proiekzio negatiboaren kasuan, gatazka emozionaleko edo barneko edo kanpoko jatorria duten mehatxuko egoeretan jarduten du, eta beste pertsona edo objektu batzuei egozten dizkie subjektuarentzat onartezinak diren sentimenduak, bulkadak edo pentsamenduak. Horrela, sentimendu, pentsamendu edo desioak «proiektatu» egiten dira, eta sentimendu, pentsamendu edo desira horiek ez dira berenak bezala onartzen, larritasuna edo antsietatea sortzen dutelako, zerbaitengana edo norbaitengana zuzenduz eta kanpoko objektu horri erabat egotziz. Bide horretatik, defentsa psikikoak mehatxuzko eduki horiek kanpoan jartzea lortzen du. Bestalde, proiekzio positiboa gertatzen da subjektuak beste pertsona bati miresteko, inbidiatzeko edo maitatzeko moduko ezaugarriak ematen dizkionean; gainera, ohiko osagaia da — baita beharrezkoa ere — maitemintze-prozesuan. Subjektuak egiten duen proiekzio mota bere egitura psikikoaren eta bere buruaz egiten duen introiekzioaren eta autopertzepzioaren araberakoa izango da.
Sigmund Freudek, 1895etik aurrera, pertsonalitate paranoideetan edo zuzenean paranoikoak ziren subjektuetan behatzen zuen mekanismo bati erreferentzia egiteko erabili zuen terminoa, baina eskola psikoanalitiko ezberdinek geroago lehen defentsa izendatzeko kontzeptua orokortu dute.[2] Horrela, egitura psikiko guztietan dago (psikosian, neurosian eta perbertsioan). Beraz, modu arinean, eguneroko bizitzako pentsamolde erabat normaletan ere jarduten du.
Askotan, terminoa beste kontzeptu psikoanalitiko baten sinonimo gisa ere erabiltzen da: transferentziarena. Erlazionatuta dauden arren, ez dute gauza bera esan nahi, eta proiekzioa kontzeptu zabalagoa da: transferentzia proiekzioaren modu berezi bat da, non iraganeko harreman-egoera bati dagozkion desira inkontzienteak suspertu egiten diren eta (proiektatuz) egungo harremanen konstelazio berri batera transferitzen diren, harreman terapeutikoaren testuinguruan gertatzen den transferentziaren kasuan bezala.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskalterm: [Psikiatria Hiztegia] [2017]
- ↑ Roudinesco, Elisabeth; Plon, Michel. (2008). Diccionario de Psicoanálisis. Buenos Aires: Paidós, 859 or. ISBN 978-950-12-7399-1..
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Datuak: Q608353
 |
Artikulu hau psikologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |