Puntu isoelektriko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Puntu isoelektrikoa pHaren balorea da non molekula bat karga elektrikorik gabe dagoen.

Proteina bakoitzak, esaterako, bere puntu isoelektrikoa dauka. Hemoglobinarena, adibidez, 6,8koa da, eta seroalbuminarena 4,9 [1]. Puntu isoelektrikoan proteinek ez dute karga elektrikorik eta, ondorioz, disoluzio batean hauspeatu egiten dute.

Horretaz gain puntu isoelektrikoen aniztasunak (proteina bakoitzak berea du) proteinak banatzeko tekniken erabilera ahalbidetzen du: isoelektrofokatze teknikan, esaterako, pHaren gradiente batean proteinak elektroforesiaren bidez banatzen dira.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Lehninger, Albert: Bioquímica Ed. Omega, 1978, 166 orr. ISBN 84-282-0211-7

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Puntu isoelektriko