Rayuela (eleberria)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Rayuela (eleberria)
Jatorria
EgileaJulio Cortázar
Argitaratze-data1963
Jatorrizko izenburuaRayuela
Jatorrizko herrialdeaArgentina
ArgitaletxeaPantheon Books (en) Itzuli eta Editorial Sudamericana (en) Itzuli
ISBN978-0-394-75284-6
OCLC14412231
Ezaugarriak
Genero artistikoaantinovel (en) Itzuli
Hizkuntzagaztelania
Fikzioa
Kontakizunaren tokiaParis eta Buenos Aires

Rayuela Julio Cortázar idazle argentinarraren bigarren eleberria da. Parisen idatzia eta lehen aldiz 1963ko otsailaren 18an argitaratua, boom latinoamerikarraren eta gaztelaniazko literaturaren lan nagusietako bat da.

Horacio Oliveira protagonistaren istorioa kontatzen du, baita "la Maga"rekin duen harremana ere. Istorioak irakurlearen subjektibotasuna jartzen du jokoan eta amaiera ugari ditu. Lan honi "antinobela" deitzen zaio, Cortazarrek berak "kontranobela" deitzea nahiago zuen arren. Eleberria hutsera egindako jauzi bat izan zen, idazle bezala bere lehen garaiko ipuin fantastikoetatik kontrolatutako segurtasunetik aldendu zuena, erantzunik gabeko galderen bidez aurkikuntzarik gabeko bilaketa batean murgiltzeko.Eleberrian zehar mantentzen den estiloa oso anitza den arren, Cortázarrek berak dioenez, lana "nolabait bizitza oso baten esperientzia eta idazketara eramateko saiakera da".

Aipatutako artista, musikari eta egileak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Julio Cortázarrek bere interes intelektual eta kulturalak islatu zituen bere obra osoan, Rayuela ez zen salbuespena izan. Eleberrian zehar, kultura unibertsaleko pertsonaia hauek aipatzen ditu:

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]