Roberto Rossellini

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Roberto Rossellini
Bergman with Rossellini.jpg
Epaimahaiko presidentea Cannesko Zinemaldian


Tennessee Williams - Alan J. Pakula
Bizitza
Jaiotza Erroma1906ko maiatzaren 8a
Herrialdea  Italia
Heriotza Erroma1977ko ekainaren 3a (71 urte)
Hobiratze lekua Campo Verano
Heriotza modua berezko heriotza (miokardio infartu akutua)
Familia
Ezkontidea(k) Assia Noris  (1934 -  1936)
Ingrid Bergman  (1950 -  1957)
Seme-alabak
Anai-arrebak
Hezkuntza
Hizkuntzak italiera
alemana
ingelesa
Lanbidea
Lanbidea zinema zuzendaria, aktorea, zinema ekoizlea, antzerkigilea, gidoilaria eta automobil-pilotua
Jasotako sariak
Nominazioak
IMDb nm0744023

Roberto Rossellini (Erroma, Italia, 1906ko maiatzaren 8a - 1977ko ekainaren 3a) zinema zuzendari italiarra izan zen.

Italiar Neorrealismoa delako zinemaren zuzendari handienetarikoa da, Roma, città aperta pelikula egin zuenetik. Izan ere, filme hori italiar neorrealismoaren mugarritzat jotzen da zinemaren historian.

Bizitza eta obra[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehenengo film luzeak faxismoaren propagandarako egin behar izan zituen.

Roma, città aperta (1945, Erroma hiri irekia) filmak hiri suntsitu baten sufrimendua eta bizi nahia kontatzen du oso baliabide gutxitaz eta dokumental estiloan; Paisá (1946) filmak gerraren amaiera kontatzen du estilo berean. Nazioartean arrakasta eta eragin handia izan zuten bi film horietan Rosselinik sortu zuen estiloari neorrealismoa deitu zitzaion.

Germania anno zero (1947) Francesco, giullare di Dio (1950, Frantzisko, Jaunaren koblakari) Frantzisko Asiskoaren bizia kontatzen duena; Dov´è la liberta? (1952, Non da askatasuna?) filmetan, beste gai eta generoak landu zituen.

Ingrid Bergman antzezlearekin ezkondu zen eta film bikainak egin zituzten elkarrekin, beren harremana agertzen zutenak: Stromboli, terra di Dio (1950, Stromboli, Jainkoaren lurra), Viaggio en Italia (1953, Bidaldia Italian barrena), La Paura (1954, Beldurra).

1957an India dokumental neorrealista egin zuen antzezle ezezagunekin, Il generale della Rovere (1959) filmak arrakasta handia izan zuen.

Zinema utzi zuen eta telebistarako filmak egin zituen; didaktikoak, dokumental historikoak eta biografiak: L´etá del ferro (1964, Burdinaroa), La presa di potere di Luigi XIV (1966, Luis XIV.ak aginpidea hartu zuenean), Socrate (1970), Il Messia (1975).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Roberto Rossellini Aldatu lotura Wikidatan