Edukira joan

Saguzar bibotedun

Wikipedia, Entziklopedia askea
Saguzar bibotedun
Iraute egoera

Arrisku txikia  (IUCN 3.1)
Sailkapen zientifikoa
KlaseaMammalia
OrdenaChiroptera
FamiliaVespertilionidae
GeneroaMyotis
Espeziea Myotis mystacinus
(Kuhl, 1817)
Banaketa mapa
Datu orokorrak
Zabalera0,213 m
Eguneko zikloagaueko

Saguzar bibotedun[1] edo bizar-saguzarra (Myotis mystacinus) Euskal Herrian topa dezakegun saguzar-espeziea da.

Myotis brandtii saguzarraren antzekoa da, 1970ean espezie independetzat hartu zena.

Ile luzea du, kizkur xamarra, marroia bizkarraldean eta grisa sabelaldean.

  • Pisua: 4g-8g artean.
  • Luzera: 35mm-48mm artean.
  • Hegal-luzera: 190mm eta 225 mm artean.

Europako saguzar txikienetakoa da. Alcanthoe-ren antzekoa. Eskuan identifikatzeko zaila. Aurpegia, belarriak eta hegal-mintza arre-beltzak ditu. Ilaje oso iluna edo marroia. Bizkarraldearen eta sabelaldearen arteko kolorazioa zertxobait desberdina da, sabelaldea grisaxkagoa da.[2]

Erdi-haitzulotarra den animalia da. Neguan, leizeetan hibernatzen du (bakarka edo talde txikietan) eta udan, kanpoan bizi da: zuhaitzen azalaren atzean, hormetako pitzaduretan edo etxe zaharretako sabaian aterpetzeko ohitura du.

Barrunbeak, zuhaitz zuloak eta eraikuntza artifizialak.

Portaera eta elikagaia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Espezie sedentarioa da, hau da, beti leku berean bizi ohi da. Dipteroak, tipuldoak eta armiarmak ditu elikagaitzat.

40 kHz-etik gorako FME duten FM pultsuak. Bere frekuentzia maila beste Myotis batzuenarekin gainjartzen da. Ultrasoinuen bidez identifikatzea ezinezkoa da.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Naturtzaindia Elkartea. (2023). Euskal Herriko saguzarren gida. Naturtzaindia ISBN 978-84-09-48316-7..
  2. Euskal Herriko saguzarren gida. Egilea NATURTZAINDIA. Laguntzailea Arrasateko udala. https://naturtzaindia.com/.

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]