Segoviako Alkazarra

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Segoviako Alkazarra
Alcázar de Segovia
Kultura ondasuna
Old Town of Segovia and its Aqueduct
Panorámica Otoño Alcázar de Segovia.jpg
280px
Kokapena
Herrialdea Espainia
Autonomia Gaztela eta Leon
ProbintziaSegoviako probintzia
UdalerriaSegovia
Koordenatuak 40° 57′ 09″ N, 4° 07′ 58″ W / 40.9525°N,4.1328°W / 40.9525; -4.1328Koordenatuak: 40° 57′ 09″ N, 4° 07′ 58″ W / 40.9525°N,4.1328°W / 40.9525; -4.1328
Historia eta erabilera
IrekieraXII. mendea
Erabiltzailea Patronage of the Alcázar of Segovia (en) Itzuli
Edukiera 1.000
Arkitektura
Arkitektoa Francisco de Mora (en) Itzuli
Juan de Herrera
Materiala(k) harria eta Granitoa
Estiloa Herrerar arkitektura
Mudéjar architecture (en) Itzuli
arkitektura gotikoa
Gizateriaren ondarea
Irizpidea (i), (iii) eta (iv)
Eskualdea[I] Europa eta Ipar Amerika
Izen-ematea 1985 (IX. bilkura)
BIC RI-51-0000861
Bisitariak urtean 754.946
Webgune ofiziala
  1. UNESCOk egindako sailkapenaren arabera

Segoviako Alkazarra (gaztelaniaz: Alcázar de Segovia) Espainiako Segovia hiriko monumenturik nabarmenetako bat da, Eresma eta Clamores ibaiak elkartzen diren tokian dagoen muino baten gainean altxatzen dena.

XII. mendea eta XVI. mendearen artean eraikia, askotan zaharberritu eta handitu zen, ziur asko Alfontso X.a Gaztela eta Leongoaren erregealditik Filipe II.a Espainiakoaren erregealdira arte. Azken honi zor zaio alkazarrak duen egungo itxura. Bere "silueta"k, bakarra egiten du Espainiako gazteluen artean.

Erdi Aroan, bere segurtasunagatik eta ehiza-lekuetatik gertu egoteagatik, alkazarra, Gaztelako erregeen egoitzarik gogokoenetako bat bihurtu zen, bereziki Alfontso X.arena. Askotan bizi izan ziren erregeak bertan, eta, XV. mendean, jauregi-gaztelurik aberatsenetako bat izan zen.

Gotorlekua, ondoren, Estatu presondegia izan zen 1762an Karlos II.a Espainiakoak, Segovian, bere egoitza alkazarrean izan zuen Artileria Errege Kolegioa fundatu zuen arte. 1862an, sute batek, gela nobleen sabai aberatsak suntsitu zituen, ondoren, grabatuen existentziari esker, leialki berregin ahal izan zirenak.

1931n, monumentu historiko-artistiko izendatua izan zen. 1953an, alkazarreko patronatua sortu zen, alkazarraren barnean bisita daitekeen museoaren arduraduna dena.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gazteluaren banaketa, bi gunetan artikulatzen da:

  • kanpoaldekoa, patio herrerar batekin, lubakiarekin, zubi altxagarriarekin eta omenaldiaren dorrearekin
  • barneko dependentziak, hauen artean, kapera bat eta zenbait gela noble (Tronuaren, Galeraren, Pinaburuen, Erregeen... gelak) gaur egun bisita daitezkeenak.

Bere oinplanoa, oso irregularra da, eta eraikina dagoen muinoari egokitzen da. Omenaldiaren dorre ederra nabarmentzen da, lauki formakoa lau dorrerekin, kanoi zorrotzeko gela estalia eta leihozulo sortuekin. Joan II.a Gaztelakoak altxa zuen, eta, hasiera batean, arma gela bezala erabili zen.

Barnealdean, gela eta estantziak, luxu eta edertasun handiz apaindu zituzten margolari eta artista mudejarrek. Gaur egun, bertan, Arma Museo bat eta Artxibategi Militar bat daude.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]