Sergei Prokofiev

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Sergei Prokofiev
Sergei Prokofiev 02.jpg
Bizitza
Jaiotza Sontsivka Itzuli1891ko apirilaren  11
Herrialdea  Errusiar Inperioa
 Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna
Heriotza Mosku1953ko martxoaren  5a (61 urte)
Hobiratze lekua Novodevitxi hilerria
Heriotza modua : garuneko odoljarioa
Familia
Ezkontidea(k) Lina Llubera
Mira Mendelssohn Itzuli
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Saint Petersburg Conservatory Itzuli
Hizkuntzak errusiera
Irakaslea(k) Reinhold Moritzevitx Glière
Nikolai Rimski-Korsakov
Nikolai Tcherepnin Itzuli
Ikaslea(k) Mark Eddinger Itzuli
Jarduerak
Jarduerak musikagilea, piano-jotzailea, orkestra zuzendaria, koreografoa, musikologoa, soinu banda konpositorea, musikaria eta autorea
Lan nabarmenak Symphony No. 1 Itzuli
Symphony No. 4 Itzuli
Symphony No. 2 Itzuli
The Love for Three Oranges Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Sobietar Musikagileen Elkartea
Genero artistikoa opera
Sinfonia
Balleta
musika klasikoa
Musika instrumentua pianoa
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa ateismoa
IMDb nm0006241
www.sprkfv.net

Sergei Sergeyevich Prokofiev (Sontsovka, Donetskeko oblasta, Errusiar Inperioa, 1891ko apirilaren 23agreg./apirilaren 11jul. - Mosku, Sobietar Batasuna, 1953ko martxoaren 5a) errusiar musikagilea, orkestra zuzendaria eta pianista izan zen. SESBeko erregimen komunistaren garaian lan egin izan zuen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ama piano jotzailea eta aita ingeniari agronomoa zituen. Seme bakarra zen. Prokofievek umetatik erakutsi zituen musikarako gaitasun nabarmenak, eta 1902rako idatzita zituen pieza batzuk.

1904. urtean San Petersburgoko kontserbatorioan sartu zen, eta harmonia eta kontrapuntua ikasi zituen Lyadovekin, eta orkestratzea Rimski-Korsakovekin. Geroago piano ikasketak egin zituen Anna Essipovarekin eta zuzendaritza Tcherepninekin. Hamar urtez ikasketak egin ondoren, Anton Rubinstein saria jaso zuen bere lehen lan nagusiarekin (1. Piano Kontzertua). Glinka, Borodin, Musorgski eta Rimski-Korsakov errusiar musikagileek erakarri zuten, eta mendebalekoei dagokienez, Beethoven, Schumann, Brahms eta Maurice Ravelek.

1917. urtean lehen sinfonia idatzi zuen, Klasikoa izenekoa. 1918tik 1932ra bitartean, Errusiatik kanpo bizi izan zen. 1921ean, Hiru laranjen amodioa opera aurkeztu zuen Chicagon; eta Parisen, Diaghilevek balletak aurkeztu zizkion: Chout (1921), Altzairuzko pasabidea (1928) eta Seme galdua (1929). Herriminez, 1932. urtean Errusiara itzuli zen eta berehala bihurtu zen sobietar kulturaren eragile. Aldi hartan idatzi zituen lanik ezagunenak: Pello eta otsoa (1936), umeek orkestrako musika tresnak ezagutzeko idatzitako ipuina; Alexander Nevsky (1938-1939) kantata, izen bera zuen Einsesteinen filmerako idatzia; Romeo eta Julieta (1935-1936) balleta; Gerra eta bakea (1941-1952) opera; eta 5, 6 eta 7. Sinfoniak (1944, 1945-47, 1951-52).

Hil ondoren, 1957. urtean, Lenin saria eman zioten.

Prokofieven musika disonantea eta perkusiozkoa izan zen hasieran, baina, gerora, lirismo handiagoz eta ohiko moldeetako harmoniak erabiliz jardun zuen. Musika lan horiez gainera, musika tresnetarako kontzertuak, korurako lanak, sonatak, pianorako piezak eta film eta antzerkirako musika idatzi zituen. Ia musika mota guztiak landu zituen, eta XX. mendeko lehen erdiko musikagilerik bikainenetako bat izan zen.

Lan hautatuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Opera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sinfoniak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Bosgarren Sinfonia, opus 100 (1944).

Haurrentzako musika[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Peru eta otsoa edo Pello eta otsoa (1936).

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Sergei Prokofiev Aldatu lotura Wikidatan