Sidónio Pais

Wikipedia, Entziklopedia askea
Sidónio Pais
Sidónio Pais.png
4. Portugalgo presidentea

1918ko apirilaren 28a - 1918ko abenduaren 14a
Bernardino Machado - João do Canto e Castro
Portugalgo Lehen Ministroa

1917ko abenduaren 5a - 1918ko abenduaren 14a
Afonso Costa (en) Itzuli - João do Canto e Castro
Bizitza
JaiotzaCaminha (en) Itzuli1872ko maiatzaren 1a
Herrialdea Portugal
HeriotzaLisboa1918ko abenduaren 14a (46 urte)
Hobiratze lekuaChurch of Santa Engrácia (en) Itzuli
Heriotza moduagiza hilketa: tiroa buruana
HiltzaileaJosé Júlio da Costa
Hezkuntza
HeziketaPortuguese Military Academy (en) Itzuli
Coimbrako Unibertsitatea
Hizkuntzakportugesa
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, militarra eta matematikaria
Enplegatzailea(k)Coimbrako Unibertsitatea
Jasotako sariak
Zerbitzu militarra
Parte hartutako gatazkakLehen Mundu Gerra
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoaNational Republican Party (en) Itzuli

Find a Grave: 13107892 Edit the value on Wikidata
AssinaturaSidónioPais.svg

Sidónio Bernardino Cardoso da Silva Pais (Caminha, 1872ko maiatzaren 1a - Lisboa, 1918ko abenduaren 14a) portugaldar militar, diplomazialari eta politikaria izan zen. Portugalgo presidentea izan zen 1918ko maiatzetik hil zen arte.

Armadako Eskolan ikasi eta maior mailara igo ondoren, Coimbrako Unibertsitatean matematika ikasi zuen. Kalkulu irakaslea izan zen, eta gero unibertsitateko kantzilerordea.

Hargin beltza eta errepublikaren aldekoa izan zen. Portugalgo Errepublika aldarrikatu ondoren sartu zen politikan, eta 1911n aukeratu zuten Kongresu Konstituziogileko kide. Merkataritza eta Finantza ministro izan zen eta 1912tik 1916ra enbaxadore Berlinen.

Portugalek Lehen Mundu Gerran parte hartzearen aurka agertu zen eta 1917ko abenduan estatu kolpe militar baten buru izan zen. Lehen ministro, Gerra ministro eta Kanpo Arazoetarako ministro izendatu zuten. Konstituzioaren zati batzuk bertan behera utzi zituen eta dekretu diktatorialen bidez gobernatu zuen. Vatikanoarekin adiskidetu zen eta 1918ko apirilean presidentetzarako hauteskundeak irabazi zituen nekazari katolikoen laguntzarekin. Maiatzean karguaren zina egin zuen eta urrian larrialdi egoera ezarri zuen eta disidenteak erreprimitu zituen.

Ezkertiar batek hil zuen 1918ko abenduaren 14an.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]