Silvioren arteka

Wikipedia, Entziklopedia askea
Silvioren arteka
Lateral sulcus.gif
Xehetasunak
Identifikadoreak
Latinezsulcus lateralis mesencephali
TAA14.1.06.006 eta A14.1.09.104
FMA77801
Terminologia anatomikoa

Silvioren arteka edo alboko arteka, giza burmuina bere oinarritik bi aldeetan zeharka zeharkatzen duen arteka bat da. Bere izen arrunta Franciscus Sylviusgatik (1614-1672 jasotzen du, sendagilea eta Leidengo Unibertsitatean anatomia irakaslea zena.

Anatomia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Burmuinaren oinarriaren ikuspegia, non alboko artekaren behealdeko zatia ikus daitekeen.

Bere behealdeko zatian lobulu frontala eta lobulu tenporala banatzen ditu, eta goialdekoan lobulu parietala eta tenporala. Bi burmuin-hemisferioetan dago, baina luzeagoa da ezkerrekoan.

Silvioren arteka burmuinaren garatzen den lehen arteketako bat da, giza umekiaren burmuinean haurdunaldiko hamalaugarren aste aldera agertuz.

Alboko artekak zenbait alboko adar ditu. Nabarmenetakoak eta arrunki aurkituenetakoak diren bi adar igokaria (bertikala ere deitua) eta adar horizontala dira, beheko zirkunboluzio frontala azpibanatzen duena. Silvioren artekak zeharkako zirkunboluzio tenporala ere badu, entzumen-kortexaren zati dena.

Bitxikeria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Albert Einsteinen burmuina zientziarentzat emana eta kontserbatua izan zen, eta anormaltasun bat zuen Silvioren artekan.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo-estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]