Wikipedia, Entziklopedia askea

Angelu (geometria)

Angelu esaten zaio elkar ebakitzen duten bi zuzenek mugatzen duten espazioari. Angelua osatzen duten zuzenak angeluaren aldeak dira, eta elkartzen diren puntuari erpina esaten zaio.

Graduatzailea

Angelu bat neurtzeko unitatea graduak dira. Graduatzaile bat erabiliko dugu angeluak neurtzeko.

Sailkapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Angeluak ahurretan eta ganbiletan sailka ditzakegu:

Angelu ganbila[aldatu | aldatu iturburu kodea]

180º baino gutxiago neurtzen du eta angelu laua baino txikiagoa da. 0 eta 180º bitarteko neurria dituzten angeluak dira.

• Angelu zorrotza: 90º baino gutxiago neurtzen du eta angelu zuzena baino txikiagoa da.

• Angelu zuzena: 90º neurtzen du eta lauaren erdia da.

• Angelu kamutsa: 90º baino gehiago neurtzen du. Angelu zuzena baino handiagoa da eta angelu laua baino txikiagoa.

Angelu ahurra[aldatu | aldatu iturburu kodea]

180º baino gehiago neurtzen du eta angelu laua baino handiagoa da. 180º eta 360º bitarteko neurria dituzten angeluak dira.

• Angelu osoa: 360º neurtzen du eta aldeak bira osoa ematerakoan, zuzen berean elkartzen dira.

• Angelu laua: 180º gradu neurtzen du eta planoaren erdia hartzen du, eta angeluaren erpinean jatorria duten aurkako bi zuzen osatzen dute.


Motak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Posizioaren arabera angeluak bi motatakoak izan daitezke:

• Osagarriak: angelu zuzena osatzen duten ondoz ondoko angeluak dira.

• Bateragarriak: angelu laua osatzen duten ondoz ondoko angeluak dira.



,

,

eta