Uhin-luzeraren zatiketa bidezko multiplexazio

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
WDMaren funtzionamenduaren oinarriak.

Uhin-luzeraren zatiketa bidezko multiplexazioa (WDM, ingelesez: Wavelength Division Multiplexing) uhin-luzera ezberdineko seinale optikoak zuntz optiko bakar batean multiplexatzea ahalbidetzen duen teknologia da. Teknika honek delako zuntz optikoan bi norabideko komunikazioa ahalbidetzeaz gain, honen ahalmena nabarmen areagotzen du.

Motak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]