Urdaiazpiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Urdaiazpiko mota ugari salgáis italiar urdaitegi batean.

Urdaiazpikoa edo xingarra txerriaren hanka osoa da, kontserbatu ahal izateko bi eratan prestatzen dena: urdaiazpiko ondua (gazitua, lehortua eta, batzuetan, ketua) edo urdaiazpiko egosia (irakina, errea, erregosia). Ohikoena txerrikia bada ere, badira beste animalien urdaiazpikoak, hala nola basurdeena, hartzarena edo elur-oreinarena. Gehienetan xerratan jaten bada ere[1], dado edo trontzatan ere jan daiteke.

Urdaiazpikoa mundu osoan zehar egiten da, eskualdeko espezialitate gutizistu ugarirekin batera, hala nola Wesphaliako urdaiazpikoa edo Espainiako urdaiazpiko iberikoa. Horietako askok sor-marka dute.

Berezitasunak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erromatarrek jada jaten omen zuten urdaiazpikoa. Gastronomia askotan erabilitako jakia da, Euskal Herrian Baionako xingarra (Lapurdin), urdaiazpiko ondua (Espainian) eta prosciutto (Italian) urdaiazpiko ezagunenak izan arren, Bulgarian Elenski but, Kroazian eta Serbian Pršut, Txinan Jinhua urdaiazpikoa, Alemanian Schwarzwälder Schinken edo Ohian Beltzako urdaiazpikoa, Luxenburgon Éisleker ham, Montenegron Njeguška pršuta, Filipinetan Hamon de Bola, Portugalen Presunto, Errumanian şuncă eta Erresuma Batuan eta Estatu Batuetan ham barietateak ere ekoizten dituzte.

Galeria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Urdaiazpiko Aldatu lotura Wikidatan


Gastronomia Artikulu hau gastronomiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.