Vanvitelliren akueduktua

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
XVIII. mendeko Casertako errege-erreginen jauregia eta bere parkea, Vanvitelliren akueduktua eta San Leucioko multzoa1
UNESCOren gizateriaren ondarea
Vanvitelli aqueduct.jpg
Mota Kulturala
Irizpideak i, ii, iii, iv
Erreferentzia 549
Kokalekua  Italia
Eskualdea2 Europa/Ipar Amerika
Koordenatuak 41° 03′ 33″ N, 14° 24′ 06″ E / 41.05917°N,14.40167°E / 41.05917; 14.40167Koordenatuak: 41° 03′ 33″ N, 14° 24′ 06″ E / 41.05917°N,14.40167°E / 41.05917; 14.40167
Izen ematea 1997 (XXI. bilkura)
1 UNESCOk jarritako izen ofiziala (euskaratua)
2 UNESCOren sailkapena

Vanvitelliren akueduktua (italieraz: acquedotto di Vanvitelli) edo Karolinar akueduktua (italieraz: acquedotto Carolino) Casertako jauregia eta San Leucioko multzoa hornitzeko eraikitako akueduktua da, Taburno menditik- Bucciano udalerrian dauden iturburuetatik- eta 38 km-ko ibilbide egin ondoren ura ekartzen duena.

Karlos Borboikoak aginduta eta Luigi Vanvitellik diseinatua, eraikitze lanak 1753ko martxoan hasi eta 1762ko maiatzaren 7an amaitu ziren.[1]

1997an UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]