Vanvitelliren akueduktua

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
XVIII. mendeko Casertako errege-erreginen jauregia eta bere parkea, Vanvitelliren akueduktua eta San Leucioko multzoa1
World Heritage Logo global.svg UNESCOren gizateriaren ondarea
Vanvitelli aqueduct.jpg
Mota Kulturala
Irizpideak i, ii, iii, iv
Erreferentzia 549
Kokalekua  Italia
Eskualdea2 Europa/Ipar Amerika
Koordenatuak 41° 03′ 33″ N, 14° 24′ 06″ E / 41.05917°N,14.40167°E / 41.05917; 14.40167Koordenatuak: 41° 03′ 33″ N, 14° 24′ 06″ E / 41.05917°N,14.40167°E / 41.05917; 14.40167
Izen ematea 1997 (XXI. bilkura)
1 UNESCOk jarritako izen ofiziala (euskaratua)
2 UNESCOren sailkapena

Vanvitelliren akueduktua (italieraz: acquedotto di Vanvitelli) edo Karolinar akueduktua (italieraz: acquedotto Carolino) Casertako jauregia eta San Leucioko multzoa hornitzeko eraikitako akueduktua da, Taburno menditik- Bucciano udalerrian dauden iturburuetatik- eta 38 km-ko ibilbide egin ondoren ura ekartzen duena.

Karlos Borboikoak aginduta eta Luigi Vanvitellik diseinatua, eraikitze lanak 1753ko martxoan hasi eta 1762ko maiatzaren 7an amaitu ziren.[1]

1997an UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]