Edukira joan

Victor Frankl

Wikipedia, Entziklopedia askea
Victor Frankl

Bizitza
JaiotzaViena, 1905eko martxoaren 26a
Herrialdea Austria
HeriotzaViena, 1997ko irailaren 2a (92 urte)
Hobiratze lekuaOld Jewish Cemetery (en) Itzuli 
Familia
Ezkontidea(k)Tilly Grosser (en) Itzuli
Elly Frankl
Seme-alabak
Hezkuntza
HeziketaVienako Unibertsitatea
Hezkuntza-mailadoktoretza
HizkuntzakAustrian German (en) Itzuli
alemana
Ikaslea(k)
Jarduerak
Jarduerakpsikoterapeuta, psikologoa, psikiatra, neurologoa, existentziaren terapeuta, idazlea, zirujaua, hegazkinlaria eta unibertsitateko irakaslea
Enplegatzailea(k)Vienako Unibertsitatea
Lan nabarmenak
Jasotako sariak
InfluentziakSigmund Freud eta Alfred Adler
Izengoitia(k)Norbert Lebrument
Ideologia eta sinesmenak
Erlijioajudaismoa
TED: viktor_e_frankl Discogs: 5094894 Find a Grave: 14540087 Edit the value on Wikidata

Victor Emil Frankl (Viena, 1905eko martxoaren 26a - ib., 1997ko irailaren 2a)[1] neurologo, psikoanalista, filosofo, eta Holokaustotik bizirik atera zen austriarra izan zen.[2] Logoterapiako psikoanalisi eskolaren sortzailea, bizitzaren zentzua bilatzea giza motibazio-indar nagusi gisa deskribatzen duen psikoterapia eskola bat.[3] Logoterapia psikologia existentzialaren eta humanistaren teorien parte da.[4]

Logoterapia Vienako psikoterapiaren hirugarren eskola gisa sustatu zen, Sigmund Freudek eta Alfred Adlerrek ezarritakoen ondoren.[5]

Franklek 39 liburu idatzi zituen.[6] "Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa" (Man's Search for Meaning) liburu autobiografiko arrakastatsua, hainbat kontzentrazio-esparru nazietan izandako esperientzietan oinarritzen da.[7]

Gaztaroa

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Frankl hiru seme-alabetatik erdikoa izan zen, Gabriel Frankl Gizarte Zerbitzu Ministerioko funtzionarioa eta Elsa (jaiotzez Lion) familia judu batekoa. Vienan jaio zen, garai hartan Austria-Hungariako Inperioa zen tokian. Psikologiarekiko eta esanahiaren rolarekiko interesa garatu zitzaion bigarren hezkuntzan, psikologia aplikatuko gaueko eskolak hartzen hasi zenean.[8] Nerabezaroan, Sigmund Freudekin gutun-trukea hasi zuen, eta Freudek baimena eskatu zion bere artikulu bat argitaratzeko. 1923an batxilergoa amaitu ondoren, medikuntza ikasi zuen Vienako Unibertsitatean.[9]

1924an, Frankl-en lehen artikulu zientifikoa "Nazioarteko Psikoanalisi Aldizkaria" (Internationale Zeitschrift für Psychoanalyse) aldizkarian argitaratu zen.[10] Urte berean, "Austriako bigarren hezkuntzako ikasle sozialistak" (Sozialistische Mittelschüler Österreich)-eko presidentea izan zen, Austriako Alderdi Sozialdemokrataren batxilergoko ikasleentzako gazte mugimendua. Frankl-en aita sozialista zen eta Viktor Adler alderdiaren sortzailearen omenez izendatu zuten.[11] Garai hartan, Frankl-ek psikoanalisiarekiko ikuspegi freudiarra zalantzan jartzen hasi zen. Alfred Adler-en ikasle-zirkuluan sartu zen eta bere bigarren artikulu akademikoa, "Psikoterapia eta Mundu-ikuskera" ("Psychotherapie und Weltanschauung"), argitaratu zuen Adler-en "Nazioarteko Banakako Psikologia Aldizkaria" (International Journal of Individual Psychology) aldizkarian 1925ean. Frankl Adler-en zirkulutik kanporatu zuten, esanahia gizakiengan motibazio-indar nagusia zela azpimarratu zuenean. 1926tik aurrera, bere teoria fintzen hasi zen, eta logoterapia deitu zion.[12]

Ibilbidea

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Psikiatria

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1928 eta 1930 artean, oraindik medikuntza ikaslea zela, gazteentzako aholkularitza zentroak antolatu zituen,[13] ikasturte amaierako txosten-txartelen garaian nerabeen suizidio kopuru handiari aurre egiteko. Programa Vienako hiriak babestu zuen, eta doakoa zen ikasleentzat. Frankl-ek beste psikologo batzuk kontratatu zituen zentrorako, besteak beste, Charlotte Bühler, Erwin Wexberg eta Rudolf Dreikurs. 1931n, ez zen Vienako ikasle bakar bat ere suizidatu.[14]

1930ean Medikuntza Doktorea lortu ondoren, Franklek esperientzia zabala lortu zuen Steinhof Ospitale Psikiatrikoan, non emakume suiziden tratamenduaz arduratzen zen. 1937an, praktika pribatu bat hasi zuen, baina 1938an Austriaren nazien anexioak mugatu egin zion pazienteak tratatzeko aukera. 1940an, Rothschild Ospitalean sartu zen, Vienan juduak onartzen zituen ospitale bakarra, neurologia saileko buru gisa. Kontzentrazio-esparruetara deportatu aurretik, hainbat pazienteri lagundu zien adimen-desgaitasuna zutenei zuzendutako nazien eutanasia programa saihesteko.[15]

1942an, ezkondu eta bederatzi hilabetera, Frankl eta bere familia Theresienstadt kontzentrazio-esparrura bidali zituzten.[16] Bere aita han hil zen gosez eta pneumoniaz. 1944an, Frankl eta bere senide bizirik iraun zutenak Auschwitz edo Dachauera eraman zituzten, non bere ama eta anaia gas-ganberetan hil zituzten. Bere emaztea Tilly geroago hil zen tifusaz Bergen-Belsenen. Franklek hiru urte eman zituen lau kontzentrazio-esparrutan.[7] Urte haietako lekukotasuna "Psikologo bat kontzentrazio-esparruetan" (1955) liburuan idatzita utzi zuen. Geroago, Auschwitz-etik Kaufering eta Turkheim-era mugitu zuten (Dachauren aginpean dauden bi kontzentrazio esparru). 1945ko apirilaren 25ean, Estatu Batuetako armadak askatu zuen. Bere gurasoak eta emaztea ez bezala, Viktor Franklek Holokaustoa biziraun zuen.[7]

Gerra ostean, Vienako Poliklinika Orokorreko neurologia saileko buru bihurtu zen, eta kontsulta pribatu bat ezarri zuen bere etxean. Pazienteekin lan egin zuen 1970ean erretiratu zen arte. [2]

1948an, Franklek filosofian doktoregoa lortu zuen Vienako Unibertsitatean. Bere "Jainko inkontzientea" tesiak, psikologiaren eta erlijioaren arteko harremana aztertzen du,[17] eta Sokratesen elkarrizketa (auto-aurkikuntzaren diskurtsoa) erabiltzearen alde egiten du bezeroek beren inkontziente espiritualarekin harremanetan jartzeko.[18]

1955ean, Frankli neurologia eta psikiatriako katedra eman zioten Vienako Unibertsitatean, eta, irakasle bisitari gisa, Harvard Unibertsitatean (1961), Dallaseko Southern Methodist Unibertsitatean (1966) eta Pittsburgheko Duquesne Unibertsitatean (1972) eman zituen hitzaldiak.[19]

Bere ibilbide osoan zehar, Franklek argudiatu zuen hasierako ikuspegi psikoterapeutikoen joera erredukzionistek pazientea deshumanizatzen zutela, eta psikoterapiaren birhumanizazioaren alde egin zuen. Franklek adierazi zuen egungo eritasun nagusia helburu edo norabiderik gabeko bizitza baten eramankizuna pairatzea zela, gizakia, bere patuaren jabe izango bazen, bere bizitzari norabide jakin bat eman beharrean zela. Amerikako Psikiatria Elkarteak 1985eko Oskar Pfister saria eman zion Frankli, erlijioari eta psikiatriari egindako ekarpenengatik.[20]

Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa (Man's Search for Meaning)

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ospitale Polikliniko Orokorreko Neurologia Saileko buru zela, Franklek "Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa" liburua idatzi zuen bederatzi eguneko epean.[21] Jatorriz "Psikologo bat kontzentrazio-eremuan bizitza" izenburua zuen liburua alemanez argitaratu zen 1946an. Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa liburuaren ingelesezko itzulpena 1959an argitaratu zen, eta nazioarteko best-seller bihurtu zen.[2] Franklek arrakasta hori "garai modernoko neurosi masiboaren" sintoma gisa ikusi zuen, izenburuak bizitzaren esanahiaren auzia jorratuko zuela agintzen baitzuen.[22] Milioi bat ale saldu ziren dozenaka hizkuntzatan. 1991n Kongresuko Liburutegiarentzat eta Hilabeteko Liburuaren Klubarentzat egindako inkesta batean, Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa AEBetako hamar liburu eraginkorrenen artean izendatu zuten.[23]

Nietzscheren hitzetan jakinduria handia dago: "Bizitzeko arrazoi bat duenak ia edozein egoera jasan dezake". Hitz hauetan psikoterapia ororentzat balio duen lelo bat ikus dezaket. Nazien kontzentrazio-esparruetan, ikusi ahal izan zen bete beharreko zeregin bat zegoela zekitenek zirela bizirauteko aukera gehien zutenak.

Logoterapia eta analisi existentziala

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
"Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa" liburuaren argitarapenean, 1946.

Franklek logoterapia eta analisi existentziala garatu zituen, kontzeptu filosofiko eta psikologikoetan oinarrituta daudenak, batez ere bizitzari zentzua aurkitzeko nahian eta borondate askean.[24] Frankl-ek bizitzari zentzua lortzeko hiru modu nagusi identifikatu zituen: munduaren alde eraginez, esperientzia zehatzak izanez edo jarrera zehatzak hartuz.[25]

Logoterapiak eta analisi existentzialak eskaintzen dituzten teknika nagusiak hauek dira:[26]

  • Asmo paradoxikoa: bezeroek obsesioak edo antsietateak gainditzen ikasten dute auto-distantzia eta gehiegikeria umoretsuaren bidez.
  • Deshausnarketa: bezeroaren arreta bere sintometatik aldentzea, hiperhausnarketak ekintzarik eza ekar baitezake.[27]
  • Elkarrizketa sokratikoa eta jarreraren aldaketa: bezeroari bizitzan autodefinitutako esanahia aurkitzen eta bilatzen laguntzeko diseinatutako galderak egitea.[28]

Esanahia osasun mentaleko motibazio-indar eta faktore zentral gisa aitortzea da psikologiaren arloan egindako ekarpen iraunkorra. Psikologia positiboaren arlo emergentearen oinarrizko printzipioak eman zituen.[29] Franklen lana judaismo hasidikoaren Chabad filosofian ere babestu da.[30]

Erantzukizunaren Estatua

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa liburuan, Franklek hau dio:

Askatasuna, ordea, ez da azken hitza. Askatasuna istorioaren zati bat eta egiaren erdia baino ez da. Askatasuna fenomeno osoaren alderdi negatiboa baino ez da, eta bere alderdi positiboa erantzukizuna da. Izan ere, askatasuna arbitrariotasun hutsean endekatzeko arriskuan dago, erantzukizunaren arabera bizi ezean. Horregatik gomendatzen dut Ekialdeko Kostaldeko Askatasunaren Estatua Mendebaldeko Kostaldean Erantzukizunaren Estatua batekin osatzea.[31]

Franklen estatuaren kontzeptua gero eta ezagunagoa egin zen, eta "Pertsona oso eraginkorren 7 ohiturak" (The 7 Habits of Highly Effective People) liburuaren egilea zen Stephen Coveyren maitasuna erakarri zuen. Coveyk Kevin Hallekin elkartu zen estatuaren ideia aurrera eramateko 1990eko hamarkadan, eta azkenean Gary Lee Price eskultoreari enkargua egin zion, eta honek bi esku elkartuen kontzeptua asmatu zuen. Franklen alargunak diseinua onartu zuen, eta eraikitzeko kokapen baten bila hasi ziren. Lehen aukera Kalifornia izan zen, Ozeano Bareko portu batean jartzeko, New Yorkeko Atlantikoko portuan Askatasunaren Estatuaren kokapena osatzeko. Hala ere, estatuko araudiak zailak izan ziren betetzen, eta Utahko gobernadoreak, Spencer Coxek, bere estatuan kokapen bat proposatu zuen proiekturako, eta 2023an onartu zen.[32]

2025eko ekainaren 6an, Alliant Nazioarteko Unibertsitateak Frankl omentzen duen 15 oineko estatua bat aurkeztu zuen, "Erantzukizunaren Estatua" izenburupean.[33]

Polemika

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

"Auschwitzeko biziraulearen" testigantza

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

"Puzzlearen pieza galduak: Viktor Franklen ibilbide bitxiari buruzko hausnarketa bat" (The Missing Pieces of the Puzzle: A Reflection on the Odd Career of Viktor Frankl) liburuan, Kaliforniako San Bernardino Estatu Unibertsitateko Timothy Pytell historia irakasleak, Franklen "Auschwitzeko biziraulea"-ren kontakizunean eta geroagoko autobiografian dauden desadostasun eta hutsune ugari aztertu ditu, bere garaikide askok ere, hala nola Thomas Szaszek, antzera aipatu dituztenak. Franklen Man's Search for Meaning liburuak bere edukiaren erdia gutxi gorabehera Auschwitz eta bere presoen psikologia deskribatzeari eskaintzen dio, heriotza-esparruan egonaldi luzea iradokiz. Hala ere, bere hitzak kontraesankorrak dira eta, Pytellen arabera, "oso engainagarriak". Franklek Auschwitzen hilabetez egon izanaren inpresioaren aurka, Auschwitzeko "presoen depositu" eremuan trenaren ondoan eduki zuten, eta egun batzuk baino ez. Frankl ez zen Auschwitzen erregistratu, ezta zenbakirik eman ere Dachauren lan-esparru batera bidali aurretik, Kaufering III izenekoa. Esparru hori, Terezínekin batera bere liburuan deskribatzen denaren zati handi baten benetako eszenatokia da.[34]

Man’s Search for Meaning liburuan ez dago Frankl Auschwitzen denbora luzez atxilotu zutela iradokitzen denik, eta bere esperientzia gehiena Dachauko lan-esparruko destakamendu batean gertatu zela zehazten da.[35]

Logoterapiaren jatorria eta inplikazioak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Viktor Franklen hilobia Vienan

Franklen doktrina zen norberaren bizitzako gertakariei esanahia txertatu behar zitzaiela, lanak eta sufrimenduak esanahia aurkitzera eraman zaitzaketela, eta horrek, azken finean, betetasunera eta zoriontasunera eramango zuela. 1982an, Lawrence L. Langer jakintsu eta Holokaustoaren analistak kritikatu egin zuen Frankl-ek Auschwitzekoen benetako esperientziaren distortsioak,  eta Frankl-ek "esanahiari" ematen zion arreta amorala. Langerren ebaluazioetan, ikuspegi hori berdin aplika zitekeen naziei "mundua juduetatik askatzean esanahia aurkitzeari".[36]  Jarraitu zuen: "[logoterapia] doktrina hau laburrago idatzita egon izan balitz, naziek Auschwitzera sartzen zirenek irakurtzen zuten "Lanak askatzen du" (Arbeit Macht Frei) iseka krudelaren lekuan ordezkatuko zuten. Pytellen ikuspuntutik, Langerrek Franklen azpitestu kezkagarria ere zalantzan jarri zuen, Holokaustoaren "biziraupena osasun mentaleko kontua zela" dioena. Franklen tonua autokonplazientzia eta sustapen kontua zela kritikatu zuen, beraz, "ez da harritzekoa irakurlearentzat, liburukia ixten duenean, Gizakiaren zentzua bilatzeko benetako heroia ez dela gizakia, Viktor Frankl bera baizik".[37]

Pytellek geroago adierazi zuen Langerren biografia baino lehen argitaratutako kritikarekin, lehenengoak paralelo polemikoak edo ideologian egokitzapenak egin zituela, Victor Frankl psikoterapia mugimendu naziaren "borondatea eta erantzukizuna" ideia nagusiak "onartu" zituela jakin gabe, 1930eko hamarkadaren amaieran terapia mota gisa. Frankl-ek artikulu bat aurkeztu zuen garai hartan eta Vienako Göring institutuan lagundu zuen 1937an eta berriro 1938 hasieran, "mundu-ikuskeran" logoterapiaren fokua "nazi psikoterapeuta nagusienetako batzuen lanarekin" lotuz,[38]   biak Austria Alemania naziak 1938an anexionatu baino lehenagoko garaian. Frankl-en logoterapiaren sorrera-artikulua "Psikoterapia Aldizkari Zentrala" (Zentrallblatt fuer Psychotherapie" aldizkarian argitaratu zen, hots Göring Institutuaren aldizkarian, "nazien mundu-ikuskera bat berresten zuen psikoterapia eraikitzeko aldarrikatutako agendarekin".[39]

Logoterapiaren jatorriak jarraitutasunaren arazo nagusia sortzen du, eta Pytellek dioenez, arazo bat izan zen Franklentzat, logoterapiaren elementu nagusiak naziekin lotutako Göring Institutuan laguntzen ari zela azaldu baitzituen. Lotura hau eztabaida iturri izan zen, nazismoarentzat logoterapia atsegina zela iradokitzen baitzuen. Pytellek iradoki zuen Franklek bi jarrera desberdin hartu zituela kontzentrazio-esparruetako esperientziak bere psikoterapia-teoriaren ibilbidean nola eragin zuenari buruz. Urteetan zehar, Frankl-ek logoterapia esparruetan sortu zelako ideiaren eta esparruak bere aurretiko teorien proba-eremu bat besterik ez zirelako baieztapenaren artean ibiliko zen.[40]

Gerraosteko harremanak juduekin

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gerraosteko urteetan, Franklek ez zuen justizia bilatzeko ezta nazismoarekin lankidetzan edo onarpenagatik Austriako herriari erru kolektiboa egozteko lehentasunik, eta horrek "hautsi" egitera eraman zuen Vienako askorekin eta Amerikako judu komunitate zabalagoarekin. 1978an, New Yorkeko Helduen Juduen Ikasketetarako Institutuan hitzaldi bat ematen saiatzean, Franklek entzuleen txistu-leherketa bat jaso zuen, eta "txerri nazi" deitu zioten. Franklek barkamena babestu zuen, eta Alemanian zein Austrian askok ezin izan zutela ezer egin gertatutako ankerkerien aurka, eta ezin zirela kolektiboki erruduntzat jo adierazi zuen.[41]

1988an, Frankl-ek "bere aurkako sentimenduak piztuko" zituela zioen, Austriako presidente Waldheim-en ondoan argazkia atera eta Austriako Errepublikari emandako Zerbitzuengatik Izarra duen Zilarrezko Domina Handia jasotzean. Garai hartan, Waldheim polemika batean nahastuta zegoen Bigarren Mundu Gerrako bere erregistro militarrari buruz gezurra esan zuelako, eta nazien gerra krimenetan konplizitatea leporatuta ikertzen ari zirelako. Geroago Waldheimek ez zuela gerra krimenetan parte hartu ondorioztatu bazen ere, Frankl-ek domina onartzea nazioarteko judu komunitateko askok traizio gisa ikusi zuten.[42]

Timothy Pytelli erantzuna

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Viennako Viktor Frankl Institutuko eta Viktor Frankl Artxiboetako zuzendaria den Alexander Batthyányren arabera, Pytellek Viktor Frankl egindako kritika Theodore O'Keefe Holokaustoaren ukatzaileak erabili zuen. "Viktor Frankl eta Shoah" liburuko lehen kapituluan zehar, Batthyányk Pytellek Frankli buruz egindako lanean dituen akatsen inguruan hausnartzen du. Batthyányk adierazi du Pytellek ez zuela inoiz artxiboa bisitatu lehen mailako iturriak kontsultatzeko, ezta Viktor Frankli elkarrizketarik egin ere. Pytellek Frankli buruzko bere liburuan idatzi zuenean aukera izan zuela harekin elkartzeko –lagun batek eskaini ziolako–, baina ez elkartzea zuela erabaki zuela.[43]

Ohoreak eta sariak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  • 1956: Austriako Hezkuntza Ministerioaren Hezkuntza Publikoaren Sustapen Saria
  • 1962: Innitzer Kardinalaren Saria, Austria
  • 1969: Zientzia eta Artearen Ohorezko Gurutzea, 1. mailakoa
  • 1976: Danubia Fundazioaren Saria
  • 1980: Vienako Ohorezko Eraztuna, Austria
  • 1981: Zientzia eta Artearen Austriako Apaingarria
  • 1985: Oskar Pfister Saria, AEB
  • 1986: Vienako Unibertsitatearen ohorezko doktoregoa, Austria
  • 1986: XX. Jahrhundert-eko Bürgervereinigung Landsberg elkarteko ohorezko kidea
  • 1988: Austriako Errepublikari egindako zerbitzuengatik Izarrarekin Zilarrezko Domina Handia
  • 1995: Hans Prinzhorn Domina[44]
  • 1995: Vienako Hiriko Ohorezko Herritarra
  • 1995: Austriako Errepublikari egindako zerbitzuengatik Izarrarekin Urrezko Domina Handia

Hogeita zortzi aldiz doktore honoris causa izendatu zuten beste hainbeste unibertsitatetan, eta Argentinako Mediku Antropologiako Elkarteko ohorezko kidea da (1954). Baita ere Limako Neuropsikiatria eta Legezko Medikuntza Elkartekoa zen, eta Espainiako Klinika hipnotiko eta esperimentalekoa (1960), besteak beste.

Bizitza pertsonala

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1941ean, Frankl Tilly Grosserrekin ezkondu zen, Rothschild Ospitaleko erizainarekin. Ezkondu eta gutxira, haurdun geratu zen, baina haurra abortatzera behartu zituzten.[45] Tilly Bergen Belsen kontzentrazio-esparruan hil zen.[1]

Franklen aita, Gabriel, jatorriz Pohořelicekoa (Moravia), Theresienstadt Ghetto kontzentrazio-esparruan hil zen 1943ko otsailaren 13an, 81 urte zituela, gosez eta pneumoniaren ondorioz. Bere ama eta anaia, Walter, Auschwitzen hil zituzten. Bere arreba Stellak, Australiara ihes egin zuen.[2]

1947an, Frankl Eleonore "Elly" Katharina Schwindtekin ezkondu zen, katoliko praktikantea zena. Bikoteak elkarren erlijio-jatorria errespetatzen zuen, biak elizara eta sinagogara joaten ziren, eta Gabonak eta Hanukkah ospatzen zituzten. 50 urtez jakinarazi ez zuten arren, bere emazteak eta suhiak hil ondoren adierazi zuten egunero otoitz egiten zuela eta eguneroko juduen otoitz eta salmoen liburuaren hitzak buruz ikasi zituela.[2]

Viktor eta Elly Franklek alaba bat izan zuten, Gabriele, haurren psikologo bihurtu zena.[46] Franklen biloba, Alexander Vesely, psikoterapeuta lizentziaduna, ekoizlea eta dokumental-zuzendaria da, eta Viktor Frankl Institute of America-ren sortzaileetako bat izan zen. Alexander Veselyk "Viktor & I" dokumentala ekoitzi, filmatu eta editatu zuen.[47]

Frankl "mendizale sutsua" ere izan zen 80 urte bete arte. Austriako Alpeetan hiru bide "zail" daude haren izena daramatenak.[48]

Frankl bihotz-gutxiegitasun baten ondorioz hil zen Vienan, 1997ko irailaren 2an. Vienako Hilerri Zentraleko juduen atalean lurperatuta dago.[49]

Bibliografia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ingelesera itzulitako bere liburuak hauek dira:

  • "Gizakiaren Esanahiaren Bilaketa" (Man's Search for Meaning: An Introduction to Logotherapy), Beacon Press, Boston, 2006. ISBN 978-0-8070-1427-1. (Ingelesezko itzulpena 1959an. Jatorriz 1946an argitaratua Ein Psychologe erlebt das Konzentrationslager izenburupean, A Psychologist Experiences the Concentration Camp.)
  • "Doktorea eta arima" (The Doctor and the Soul) Jatorriz (Ärztliche Seelsorge) izenburua, Random House, 1955.
  • "Buruko nahasmenduen teoria eta terapiari buruz: logoterapiarako eta analisi existentzialerako sarrera." (On the Theory and Therapy of Mental Disorders: An Introduction to Logotherapy and Existential Analysis.) James M. DuBois-ek itzulia. Brunner-Routledge, Londres eta New York, 2004. ISBN 0-415-95029-5.
  • "Psikoterapia eta existentzialismoa: Logoterapiari buruzko lan hautatuak." (Psychotherapy and Existentialism: Selected Papers on Logotherapy.) Simon & Schuster, New York, 1967. ISBN 0-671-20056-9.
  • "Zentzu-borondatea: logoterapiaren oinarriak eta aplikazioak." (The Will to Meaning: Foundations and Applications of Logotherapy.) New American Library, New York, 1988. ISBN 0-452-01034-9.
  • "Esanahiaren aldeko oihu entzunezina: psikoterapia eta humanismoa." (The Unheard Cry for Meaning: Psychotherapy and Humanism.) Simon & Schuster, New York, 2011 ISBN 978-1-4516-6438-6.
  • "Oroitzapenak: Autobiografia bat" (Recollections: An Autobiography), Basic Books, Cambridge, MA 2000. ISBN 978-0-7382-0355-3.
  • "Gizakiaren azken esanahiaren bilaketa." (Jainko inkontzientearen edizio berrikusia eta zabaldua; Swanee Hunten hitzaurrearekin.) (Man's Search for Ultimate Meaning.) (A revised and extended edition of The Unconscious God; with a foreword by Swanee Hunt.) Perseus Book Publishing, New York, 1997; ISBN 0-306-45620-6. Azal biguneko edizioa: Perseus Book Group; New York, 2000; ISBN 0-7382-0354-8.
  • "Bai bizitzari: hala eta guztiz ere." (Yes to Life: In Spite of Everything.) Beacon Press, Boston, 2020. ISBN 978-0-8070-0555-2.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. 1 2 (Ingelesez) Frankl, Viktor Emil. (2000). Viktor Frankl Recollections: An Autobiography. Basic Books ISBN 978-0738203553. (kontsulta data: 2026-04-06).
  2. 1 2 3 4 5 (Ingelesez) Haddon Klingberg. (2001). When life calls out to us: the love and lifework of Viktor and Elly Frankl. Doubleday, 155 or. ISBN 978-0385500364. (kontsulta data: 2026-04-06).
  3. ↑ (Ingelesez) Längle, Alfried. (2015). From Viktor Frankl's Logotherapy to Existential Analytic psychotherapy. European Psychotherapy 2014/2015. Austria: Home of the World's Psychotherapy. Serge Sulz, Stefan Hagspiel (Eds.), 67 or. (kontsulta data: 2026-04-06).
  4. ↑ (Ingelesez) Redsand, Anna. (2006). Viktor Frankl: A Life Worth Living. Houghton Mifflin Harcourt ISBN 978-0618723430. (kontsulta data: 2026-04-06).
  5. ↑ (Ingelesez) Corey, G.. (2021). Theory and practice of counseling and psychotherapy (10th ed.). Cengage. (kontsulta data: 2026-04-06).
  6. ↑ (Ingelesez) "Viktor Frankl – Life and Work". www.viktorfrankl.org. Viktor Frankl Institute Vienna. 2011 (kontsulta data: 2026-04-06).
  7. 1 2 3 (Ingelesez) Schatzmann, Morton. (1997). "Obituary: Viktor Frankl". The Independent (UK) (kontsulta data: 2026-04-06).
  8. ↑ (Ingelesez) "Viktor Frankl | Biography, Books, Theory, & Facts". Encyclopedia Britannica (kontsulta data: 2026-04-06).
  9. ↑ (Ingelesez) Hatala, Andrew. (2010). "Frankl and Freud: Friend or Foe? Towards Cultural & Developmental Perspectives of Theoretical Ideologies" (PDF). Psychology and Society. 3, 1-25 or. (kontsulta data: 2026-04-06).
  10. ↑ (Ingelesez) "List of books and articles about Viktor Frankl". (kontsulta data: 2026-04-06).
  11. ↑ (Ingelesez) Pytell, T.. (2000). The Missing Pieces of the Puzzle: A Reflection on the Odd Career of Viktor Frankl.. Journal of Contemporary History, 35(2), 281–306 or. ISBN doi:10.1177/002200940003500208. (kontsulta data: 2026-04-06).
  12. ↑ (Ingelesez) "Viktor Frankl Biography". Viktor Frankl Institute Vienna (kontsulta data: 2026-04-06).
  13. ↑ (Ingelesez) Batthyány, Alexander, ed.. (2016). Logotherapy and Existential Analysis. Proceedings of the Viktor Frankl Institute Vienna, Volume 1. Springer International., 3-6 or. ISBN 978-3319805689. (kontsulta data: 2026-04-06).
  14. ↑ (Alemanez) Frankl, Viktor E. (2005). Frühe Schriften, 1923–1942.. Vesely-Frankl, Gabriele. Wien: W. Maudrich ISBN 3851758129. OCLC 61029472. (kontsulta data: 2026-04-06).
  15. ↑ (Alemanez) Neugebauer, Wolfgang. (2002). Von der Zwangssterilisierung zur Ermordung. Zur Geschichte der NS-Euthanasie in Wien Teil II. Wien/Köln/Weimar: Böhlau, 99-111 or. ISBN 978-3205993254.. (kontsulta data: 2026-04-06).
  16. ↑ (Gaztelaniaz) Frankl, Victor. (2004). El hombre en busca de sentido. Herder, 50 or. (kontsulta data: 2026-04-06).
  17. ↑ (Ingelesez) Boeree, George. .. "Personality Theories: Viktor Frankl.". Shippensburg University. (kontsulta data: 2026-04-06).
  18. ↑ (Ingelesez) Lantz, James E. (1986). "Family logotherapy.". Contemporary Family Therapy 8, no. 2, 124–135 or. (kontsulta data: 2026-04-06).
  19. ↑ (Ingelesez) "Viktor Frankl Biography". Viktor Frankl Institute Vienna (kontsulta data: 2026-04-06).
  20. ↑ (Ingelesez) Frankl, Viktor. (2000). Man's search for ultimate meaning. Perseus Pub. ISBN 978-0738203546. (kontsulta data: 2026-04-06).
  21. ↑ (Ingelesez) "The Life of Viktor Frankl". Viktor Frankl Institute of America (kontsulta data: 2026-04-07).
  22. ↑ (Ingelesez) Frankl, Viktor. (2010). The Feeling of Meaninglessness. Marquette University Press ISBN 978-0874627589. (kontsulta data: 2026-04-07).
  23. ↑ (Ingelesez) Fein, Esther B.. (1991.11.20). "New York Times, 11-20-1991". The New York Times (kontsulta data: 2026-04-07).
  24. ↑ (Ingelesez) Frankl, Viktor. (2014). The Will to Meaning: Foundations and Applications of Logotherapy. New York: Penguin/Plume ISBN 978-0142181263. (kontsulta data: 2025-04-07).
  25. ↑ (Ingelesez) Batthyány, Alexander. "What is Logotherapy/Existential Analysis". Logotherapy and Existential Analysis, Victor Frankl Institute (kontsulta data: 2026-04-07).
  26. ↑ (Ingelesez) Frankl, Viktor (2019). The Doctor and the Soul. From Psychotherapy to Logotherapy. New York: Vintage Books. ISBN 978-0-525-56704-2.. (2019). The Doctor and the Soul. From Psychotherapy to Logotherapy. New York: Vintage Books. ISBN 978-0525567042. (kontsulta data: 2026-04-07).
  27. ↑ (Ingelesez) Frankl, Viktor E.. (1975). "Paradoxical intention and dereflection". Psychotherapy: Theory, Research & Practice. 12 (3), 226–237 or. ISBN doi:10.1037/h0086434. (kontsulta data: 2026-04-07).
  28. ↑ (Ingelesez) Ameli, M., & Dattilio, F. M. (2013). "Enhancing cognitive behavior therapy with logotherapy: Techniques for clinical practice". Psychotherapy. 50 (3), 387–391 or. ISBN doi:10.1037/a0033394. PMID 24000857. (kontsulta data: 2026-04-07).
  29. ↑ (Ingelesez) Paul T. P. Wong. (2014). "Viktor Frankl’s Meaning-Seeking Model and Positive Psychology". Chapter from book Meaning in Positive and Existential Psychology, pp. 149–184 or. (kontsulta data: 2026-04-07).
  30. ↑ (Ingelesez) Biderman, Jacob. (1981). "The Rebbe and Viktor Frankl".. The Rebbe.org (kontsulta data: 2026-04-07).
  31. ↑ (Ingelesez) Frankl, Viktor. (2000). Man's search for ultimate meaning. Perseus Pub ISBN 978-0738203546. (kontsulta data: 2026-04-09).
  32. ↑ (Ingelesez) Alex Pattakos. (2019). "Viktor Frankl and the Statue of Responsibility". Psychology Today Canada. www.psychologytoday.com (kontsulta data: 2026-04-09).
  33. ↑ (Ingelesez) Rachael Lofgran. (2025-06-01). "A Statue Dedication at Alliant International University".. www.statueofresponsibility.org (kontsulta data: 2026-04-09).
  34. ↑ (Ingelesez) Szasz, T.S.. (2003). The secular cure of souls: "Analysis" or dialogue?. Existential Analysis, 14, 203–212 or. (kontsulta data: 2026-04-09).
  35. ↑ (Ingelesez) Pytell, Timothy. (2015). Viktor Frankl's Search for Meaning: An Emblematic 20th-Century Life.. , 104 or. (kontsulta data: 2026-04-09).
  36. ↑ (Ingelesez) Thomas Szasz. Suicide Prohibition: The Shame of Medicine. , 60-62 or. (kontsulta data: 2026-04-09).
  37. ↑ (Ingelesez) Lawrence Langer. (1982). Versions of Survival: The Holocaust and the Human Spirit. Albany: State University of New York Press, 24-107 or. (kontsulta data: 2026-04-09).
  38. ↑ (Ingelesez) Günter Bischof. Austrian Lives By Günter Bischof. , 242 or. (kontsulta data: 2026-04-09).
  39. ↑ (Ingelesez) Pytell, Timothy. (2017-07-23). "Is There a Fascist Impulse in All of Us?". Psychology Today (kontsulta data: 2026-04-09).
  40. ↑ (Ingelesez) Pytell, Timothy. (2003). "Redeeming the Unredeemable: Auschwitz and Man's Search for Meaning".. Holocaust and Genocide Studies. 17 (1), 89-113 or. ISBN doi:10.1093/hgs/17.1.89. ISSN 1476-7937.. (kontsulta data: 2026-04-09).
  41. ↑ (Ingelesez) Cordón, Luis A.. Freud's World: An Encyclopedia of His Life and Times. , 147 or. (kontsulta data: 2026-04-09).
  42. ↑ (Alemanez) "Psychotherapie: Wille zum Sinn – Viktor Frankl wäre am 26. März 100 geworden". (kontsulta data: 2026-04-09).
  43. ↑ (Ingelesez) Batthyány, Alexander. (2021-10-15). Viktor Frankl and the Shoah. SpringerBriefs in Psychology. Springer Cham., 3-12 or. ISBN doi:10.1007/978-3-030-83063-2. ISBN 978-3-030-83062-5. ISSN 2192-8363. S2CID 244573650.. (kontsulta data: 2026-04-09).
  44. ↑ (Alemanez) Hans Prinzhorn Medal. (kontsulta data: 2026-04-07).
  45. ↑ (Ingelesez) Bushkin, Hanan; van Niekerk, Roelf; Stroud, Louise. (2021-08-31). "Searching for meaning in chaos: Viktor Frankl's story". Europe's Journal of Psychology. 17 (3), 233–242 or. ISBN doi:10.5964/ejop.5439. ISSN 1841-0413. PMC 8763215. PMID 35136443.. (kontsulta data: 2026-04-07).
  46. ↑ (Ingelesez) Scully, Mathew. (1995). "Viktor Frankl at Ninety: An Interview". First Things (kontsulta data: 2026-04-07).
  47. ↑ (Ingelesez) "Viktor & I: An Alexander Vesely Film". IMDb. 2010 (kontsulta data: 2026-04-07).
  48. ↑ (Ingelesez) Greening, Tom. (1998). "Viktor Frankl, 1905-1997". The Journal of Humanistic Psychology. 38 (1) – via Gale Academic OneFile. (kontsulta data: 2026-04-07).
  49. ↑ (Ingelesez) Noble, Holcomb B.. (1997-09-04). "Dr. Viktor E. Frankl of Vienna, Psychiatrist of the Search for Meaning, Dies at 92".. The New York Times, B-7 or. (kontsulta data: 2026-04-07).

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Victor Frankl Aldatu lotura Wikidatan


"https://eu.wikipedia.org/w/index.php?title=Victor_Frankl&oldid=10773059"(e)tik eskuratuta