Vincenzo Bellini
Itxura
| Vincenzo Bellini | |
|---|---|
| Bizitza | |
| Jaiotzako izen-deiturak | Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini |
| Jaiotza | Catania, 1801eko azaroaren 3a |
| Herrialdea | Kingdom of Sicily |
| Bizilekua | Villa Passalacqua (en) |
| Lehen hizkuntza | italiera |
| Heriotza | Puteaux, 1835eko irailaren 23a (33 urte) |
| Hobiratze lekua | Père Lachaise hilerria Cataniako katedrala |
| Heriotza modua | berezko heriotza: disenteria |
| Familia | |
| Ezkontidea(k) | ezkongabea |
| Hezkuntza | |
| Hizkuntzak | italiera |
| Irakaslea(k) | Niccolò Antonio Zingarelli (en) |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | konpositorea |
| Lantokia(k) | Villa Passalacqua (en) |
| Lan nabarmenak | ikusi
|
| Jasotako sariak | ikusi
|
| Kidetza | Accademia Tiberina |
| Mugimendua | erromantizismoa |
| Genero artistikoa | opera sinfonia |
Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini (Catania, Sizilia, 1801eko azaroaren 3a - Puteaux, Senako Gainak, Frantzia, 1835eko irailaren 23a) musikagile italiarra izan zen.
Opera landu zuen batik bat, ganbera-musika eta musika sakroaren hainbat lanekin batera.
Lan nagusiak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Adelson e Salvini (1825ean Napolin estreinatuta).
- Bianca e Gernando (1826, Napoli).
- Il pirata (1827, Milano).
- La straniera (1829, Milano).
- Zaira (1829, Parma).
- I Capuleti e i Montecchi (1830, Venezia).
- La sonnambula (1831, Milano).
- Norma (1831, Milano).
- Beatrice di Tenda (1833, Venezia).
- I puritani (1835, Paris).