Txikipedia:Balorazio kimiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Baloraziorako gailuak

Balorazio kimikoa analisi kimiko kuantitatiboa da, eta substantzia ezagun baten kontzentrazio ezezaguna kalkulatzeko erabiltzen dugu.

Horretarako, bi gailu kimiko nagusi erabiltzen ditugu: pipeta eta bureta. Titulazioaren amaierako puntua markatzeko, kanpoko adierazleak (fenolftaleina eta metilo-laranja, kasurako) eta barruko adierazleak (KMnO4, potasio permanganatoa) erabiltzen ditugu.

Erreaktibo baten kontzentrazio eta bolumen ezaguna (titulagailua), beste erreaktibo baten bolumen ezagunari (analitoa) eransten zaio. Buretatik tantak poliki-poliki bota behar ditugu amaierako puntura iritsi arte. Amaiera-puntua lortu bezain pronto, gehitu berri dugun bolumena idatzi behar dugu. Soluzioetako batek (titulagailua), kontzentrazio ezaguna duenez, bestearena (analitoarena) erraz kalkula dezakegu.

Gaur egun, profesionalek pH-metroa erabiltzen dute horretarako. pH-metroa potentziometroa da, eta haren elektrodoa soluzioan dauden H+ ioien kopuruaren araberakoa da. Balorazioa egiten dugun bitartean neurtzen dugu soluzioaren pH-a. Amaiera-puntuan, neurtutako pH-an bat-bateko aldaketa gertatzen da. Eta ph-metroaren bidez egiten den neurketa adierazleak erabilita egiten dena baino zehatzagoa da.

Bolumena neurtzea balorazioetan oinarrizkoa denez, horri analisi bolumetrikoa eta analisi kuantitatiboa deritzo.