Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Fisikan, H alfa, idatzia, hidrogenoaren espektroaren igortze zerrendetako bat da. Hα zerrenda, 656,3 nanometroko uhin luzera batean zentratua dago, eta espektro elektromagnetikoaren zati gorrian ikusgarri da. Hα hitza, Hα zerrendaren igortze maiztasunean zentratutako iragazki optikoak izendatzeko ere erabiltzen da. Iragazki hauek, beste gauza batzuen artean, eguzkia behatzeko erabiltzen dira, zeintzukin kromosferaren behaketa on bat lor daitekeen.

Bohrren eredu atomikoaren arabera, elektroiak, energia maila kuantikotuetan baino ezin daitezke egon, bere hirugarren arautik ebazten den ondorioa. Zenbaki kuantiko nagusiak n= 1, 2, 3,... maila hauetako bakoitza identifikatzen du. Hidrogeno atomo batetako elektroi batek, n1 mailatik n2 maila txikiago batetara trantsizioa egiten duenean, n1 eta n2 mailen arteko energia diferentziaren ia berdina den energia fotoi bat igortzen du. n2 = 2 denean, fotoien energiak hain handiak dira, lotutako uhin luzerak, Balmerren sailekoak direla, eta honela izendatuak dira:

  • n = 3 a n = 2 H-alfa deitzen da, edo
  • n = 4 a n = 2 H-beta deitzen da, edo
  • n = 5 a n = 2 H-gamma deitzen da, edo , etab...

astrofisikan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Espektru zerrenda hau, Astrofisikan oso erabilia da aplikazio ugarirentzako.

Zehazki, Hα bezala, zerrenda horretan zentratutako behaketa iragazkiak ere ezagutzen dira.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]