Perklorato
Wikipedia(e)tik
| Perklorato | |
|---|---|
|
Perklorato[1]
|
|
| Identifikadoreak | |
| CAS zenbakia | 14797-73-0 |
| PubChem | 123351 |
| ChemSpider | 109953 |
| DrugBank | DB03138 |
| MeSH | 180053 |
| ChEBI | CHEBI:49706 |
| ChEMBL | CHEMBL180053 |
| Gmelin Erreferentzia | 2136 |
|
|
|
|
| Propietateak | |
| Formula molekularra | ClO4- |
| Masa molarra | 99.451 g mol-1 |
| Masa zehatza | 98.948511195 g mol-1 |
| Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira. | |
| Erreferentziak | |
Perkloratoa azido perklorikotik eratorritako gatza da. Kloroaren balentzia perkloratoaren molekulan izan dezakeen garaiena da (+7).
Askotariko perkloratoak daude, baina ezagunena sodio perkloratoa (NaClO4) eta amonio perkloratoa (NH4ClO4) dira. Sodio perkloratoa uretan disolbatzen den solido kolorgea da. Erabiliena da, eta oxidatzaile indartsua da. Lehergaiak egiteko eta azido perklorikoa eta perkloratoak ekoizteko erabiltzen da. Kloroak balentzia positiboaz eratzen dituen konposatuen artean egonkorrena bada ere, su hartu eta leherketa eragin dezake erreduzitzaileak, konposatu organikoak edo azidoak ukitzen baditu.
Erreferentziak[aldatu]
- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Izan ere, egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek Creative Commons Aitortu 3.0 Espainia lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
- ↑ Perchlorate - PubChem Public Chemical Database, The PubChem Project, National Center for Biotechnology Information, http://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/summary/summary.cgi?cid=123351&loc=ec_rcs.