Ager publicus

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Artikulu hau erromatar zuzenbidearen terminoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Ager».

Ager publicus (ˈaɡɛr ˈpuːblɪkʊs ahoskatua, 'lurzoru publiko') Antzinako Erroman lurzoru publikoak zuen izena izan zen.[1] Etsaien desjabetzearen bitartez lortzen zuten eta hiria edo kanpamentua babesteko edo setiatzeko erabiltzen ziren gaiak: harriak, enborrak, lurra.[2]

Erromatar zabalkundearen hasieran honela deitzen zituzten latindar koloniei baina Telamongo gudua (c. k. a. 225) eta gero, Galia Zisalpinoa bereganatu zutenean, jabe txikiei alokatu zuten. Inperioaren garaian, Sila, Julio Zesar edo Ponpeio jeneralen garaiko beteranoen eskuetan zegoen eta probintzietan enperadorearenetan.[3]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Lewis, Andrew Dominic Edwards (1999) Simon Hornblower & Anthony Spawforth ed. ager publicus The Oxford Classical Dictionary (3. argitaraldia) Oxford 39. orrialdea .
  2. Lur entziklopedietatik hartua.
  3.   Roselaar, Saskia T. (2010) Public land in the Roman Republic: a social and economic history of the ager publicus, 396-89 BC Oxford .