Erresilientzia (psikologia)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Erresilientzia, arazo, ezbehar eta trauma psikologikoei aurre egiteko pertsonek duten ahalmena da.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Boris Cyrulnik psikiatrak eta psikoanalistak John Bowlbyren idatzietan oinarritutako kontzeptu hau zabaldu zuen. Erresilientzia, materialeen erresistentziatik eratorritako hitza da, hots, hautsi gabe, jatorrizko egoerara itzultzeko duten ahalmena; adibidez, gezi bat abiarazteko erabiltzen dugun arku tolestu bat edo haizearen eraginpean dagoen ihia. Pertsona edo talde batek erresilientzia dutela esaten dugunean, ezbeharrei aurre egiteko gaitasuna dutela adierazten dugu; gerta daiteke, egoera horretatik indarberritua ateratzea ere. Egun, erresilientzia, psikologia baikorrean erabiltzen da, gizakiaren balio eta ezaugarri positiboetan oinarritzen da eta ez patologia eta ahulezietan, ohiko psikologiak egiten zuen modura. Erresilientzia kontzeptua "sendotasun" hitzetik gertu dago, hots, egoera latz bat gailendu, indarberritu eta aurreko egoera baino egoera hobean egon.

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]