Ikaskuntza holistiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Ikaskuntza holistikoa, ikaskuntza ulertzeko modu konstruktibista bat da, ezagutza lortze prozesuetan zentratua, honen arabera, ikasleak, ulermen sakonagoa lortzen duelarik, ezagutzaren arlo ezberdinen artean loturak ezartzean, norbanakoa, elkarteak eta munduaren artean.

Teorikoren batzuk, Gardner (1999), Perkins (1992) eta Wiggins eta McTighe (1998) kasu, hausnartutako ikaskuntzaren eta ulermenaren pedagogia baten barnean loturen ezarpenen funtsezko garrantzia azpimarratzen dute. Hau da, ikasleek, ikasgai ezberdinen eta munduaren artean dauden harreman ezberdinak ezagut ditzatela, egoera berrietara moldatu, eta, beharrezko ezagutzak, adimen praktika eta sozialekin bateratu, euren kabuz edo taldean benetako arazoak konpontzeko garaian.

Irakaskuntza holistikoaren barnean, funtsezko papera du ikaskuntza apreziatiboak.