Immunitate diplomatiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Immunitate diplomatikoa diplomatikari batek beregain eta bizi den eta lan egiten duen herrialdean gozatzen duen immunitatearen onurak dira, tartean zergen ordainketa eza, eta bertako auzitegieen jurisdikzio zibil eta kriminaletik aske egotea.

Onura hauek diplomatikariak subirotasun ezberdin bat ordezkatzen duelako historikoki emanak izan dira eta bere funtzioen betekizunak behar gabe eragotzi ez daitezen. b

Immunitate diplomatikoa 1961eko Vienako Harreman Diplomatikoei buruzko Biltzarrean erregulatu ziren.

Era berean, 1963ko Vienako Kontsulatu Harremanei buruzko Biltzarrak Kontsulari eta ofizialki onartutako edozein kontsul ordezkarien eskubideak erregultzen ditu.

Agente dilpmatikoek epaiketara deituak ez izateko duten eskubidea ere barne hartzen du, betiere herrialde zehatz bateko auzitegiren batek bere burua atzerritar diplomatikari bat edo batzuen, atzerritar subirano bat edo Estatu atzerritar baten aurka jotzeko izendatzen ez duen bitartean.