Edukira joan

Khi-karratu banaketa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Artikulu hau probabilitate-banaketari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Khi-karratu».

Khi-karratu banaketa (edo khi karratuaren banaketa) estatistika inferentzialean gehien erabiltzen den probabilitate-banaketetako bat da. Batez ere, hipotesi-testetan (hipotesi-proba ere deitutakoak) eta konfiantza-tarteen eraikuntzan erabili ohi da.

Khi-karratu banaketa

Khi-karratu banaketa ondokoa da: banaketa normalaren araberako zorizko aldagaik hartzen dituzten balioen karratuen baturaren banaketa. Gainera, hipotesi-proba baterako banaketa normal bat erabili ahal den guztietan, khi-karratu banaketa ere erabil daiteke.[1][2][3][4]

balioa (non zenbaki osoa den) khi-karratu banaketaren parametro bakarra da, zehazki, askatasun-graduen kopurua da.

Karl Pearson
Friedrich Robert Helmert

Banaketa hau Friedrich Robert Helmert alemaniar geodesilari eta estatistikariak deskribatu zuen lehen aldiz 1876-1876 bitarteko artikuluetan.[5] Bertan, populazio normal baten lagin-bariantzaren banaketa kalkulatu zuen. Horrela, alemanez, tradizionalki Helmert’sche (“helmertiarra”) edo “Helmerten banaketa” izenez ezagutzen zen.

Gero, Karl Pearson matematikari ingelesak modu independentean berraurkitu zuen banaketa, doikuntza egokitasunaren testuinguruan.[5] Horretarako, Pearsonen khi-karratu proba garatu zuen eta 1900. urtean argitaratu.

Khi-karratu banaketa hipotesi-probetan erabiltzen da batez ere, eta, neurri txikiagoan, populazioaren bariantzarako, konfiantza-tarteen eraikuntzan, azpiko banaketa normala denean. Beste banaketa ezagunago batzuk ez bezala, hala nola banaketa normala eta banaketa esponentziala, khi-karratu banaketa ez da hain maiz aplikatzen fenomeno naturalen modelizazio zuzenean. Ondoko hipotesi-proba hauetan erabiltzen da, besteak beste: independentziarako khi-karratu proban eta kontingentzia-tauletan.

Kontingentzia-taulak aztertzen direnean, khi-karratu estatistikoa erabiltzen da bi aldagaien artean independentzia dagoen ala ez erabakitzeko. Hau independentziarako khi-karratu probaren bitartez egiten da.

: gelaxka ezberdinetako behatutako maiztasuna da.

: gelaxka ezberdinetako itxarondako maiztasunak dira.

Khi-karratua kalkulatzeko, nahikoa da taulako gelaxka guztietarako kalkulatzea eta emaitzen batuketa egitea. Khi-karratu estatistikoa zenbat eta handiagoa, orduan eta handiagoa izango da bi aldagaien arteko dependentzia.

Bi aldagaiak independenteak diren ikusteko, khi-karratu banaketa erabiltzen den hipotesi kontrastea egingo dugu:

Hipotesi nulua onartzeko edo baztertzeko, khi-karratu estatistikoa kalkulatzen da eta khi-karratu kritiko izeneko balio batekin konparatzen da. Azken balio hori k askatasun graduren eta adierazgarritasun-mailaren araberakoa da. Khi-karratu kritikoen balio horiek hurrengo taularen bidez zehazten dira:

Khi-karratu taula


Orduan, khi-karratu estatistikoa khi-karratu estatistikoa khi-karratu kritikoa bada, onartzen da, bestela, baztertu egiten da.


Ikasle batzuen inguruan, ondoko datuak jaso dira: haien sexua edo generoa, batetik, eta azterketa bat gainditu duten, bestetik.      

Kontingentzia-taula honetan aztertzen dira datuak:

GAINDITZEA EZ GAINDITZEA GUZTIZKO
GIZON
EMAKUME
GUZTIZKO

Aurreko maiztasunak behatutako maiztasunak dira. Itxarondako maiztasunak kalkulatzen dira hurrengo formula erabiltzen:

GAINDITZEA EZ GAINDITZEA GUZTIZKO
GIZON
EMAKUME
GUZTIZKO


Gelaxka hauetako zenbatekoen batura izango da, hain zuzen, khi-karratu estatistikoa:

“ Azterketa gainditzea” eta “generoa” aldagai independenteak diren ikusteko, khi-karratu banaketa erabiltzen den hipotesi kontrastea egingo dugu:

Kontraste hau ekin egiten da, hau da, % 5eko adierazgarritasun-mailarekin. % 5eko adierazgarritasun-maila izateak esan nahi du onartzen dugula % 5eko okertzeko aukera egon daitekeela.

Orduan, khi-karratu estatistikoa 3.78 denez, khi-karratu kritikoa zehaztu behar da. Aldagai bakoitzak bi aldagai dituenez (generoa: emakume eta gizon, gainditzea: bai eta ez), askatasun graduen kopurua da. Orain, taulan bilatu behar da balioa:

da.

Bukatzeko, lortutako bi balioak alderatu behar dira. denez, hipotesi nulua onartzen da; eta ondorioztatzen da bi aldagaiak independenteak direla % 5eko adierazgarritasun-mailarekin. Beraz, “gainditzea” aldagaiak ez du zerikusirik “generoa” aldagaiarekin.[6]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Abramowitz, Milton, ed. (2013). Handbook of mathematical functions: with formulas, graphs, and mathematical tables. (9. Dover print.; [Nachdr. der Ausg. von 1972]. argitaraldia) Dover Publ ISBN 978-0-486-61272-0. (kontsulta data: 2025-12-04).
  2. «Engineering Statistics Handbook – Chi-Squared Distribution» www.itl.nist.gov (kontsulta data: 2025-12-04).
  3. Johnson, Norman L.; Kotz, Samuel; Balakrishnan, Narayanaswamy. (1994). Continuous univariate distributions. 1. (2. ed., 3. [print.] - 1994. argitaraldia) Wiley ISBN 978-0-471-58495-7. (kontsulta data: 2025-12-04).
  4. Mood, Alexander McFarlane; Graybill, Franklin A.; Boes, Duane C.. (1996). Introduction to the theory of statistics. (3. ed., 23. [print.]. argitaraldia) McGraw-Hill ISBN 978-0-07-042864-5. (kontsulta data: 2025-12-04).
  5. 1 2 Hald, Anders. (1998). A history of mathematical statistics from 1750 to 1930. Wiley ISBN 978-0-471-17912-2. (kontsulta data: 2025-12-04).
  6. (Gaztelaniaz) «Chi-cuadrado (χ²): distribución, cómo se calcula, ejemplos» Lifeder 2020-08-11 (kontsulta data: 2025-12-04).

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]