Le dîner de cons

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Le dîner de cons
Daniel Prévost Jacques Villeret Césars.jpg
Filma
Jatorrizko izena Le Dîner de cons
Urtea 1998
Generoa film komikoa
Herrialdea Frantzia
Jatorrizko hizkuntza frantsesa
Oinarritzat hartutakoa Le Dîner de Cons Itzuli
Iraupena 80 minutu
Kolorea koloretakoa
Narratibaren kokalekua Paris
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Francis Veber
Gidoigilea(k) Francis Veber
Antzezlea(k)
Jacques Villeret
Thierry Lhermitte
Francis Huster
Alexandra Vandernoot
Daniel Prévost
Bernard Alane
Candide Sanchez
Catherine Frot
Christian Pereira
Edgar Givry
Laurent Gendron
Michel Caccia
Pétronille Moss
Philippe Brigaud
Pierre-Arnaud Juin
Rémy Roubakha
Daniel Russo
Daniel Martin

[[Kategoria:Thierry Lhermittek Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Alexandra Vandernootek Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Bernard Alanek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Candide Sanchezek Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Christian Pereirak Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Laurent Gendronek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Michel Cacciak Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Pétronille Mossek Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Pierre-Arnaud Juinek Itzuli antzeztutako filmak]]


[[Kategoria:Daniel Martinek Itzuli antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Ekoizlea Alain Poiré
Konpainia ekoizlea Gaumont
Ekoizpen-diseinatzailea Hugues Tissandier Itzuli
Bestelako lanak
Musikagilea Vladimir Cosma
Argazki-zuzendaria Luciano Tovoli
Kanpo loturak

Le dîner de cons (euskaraz Ergelen afaria) Francis Veber antzerkigileak zuzendutako film frantziarra da, zuzendari horren antzerki-lan batean oinarritua. Gaur egun, Estatu Batuetan filmaren beste bertsio bat egiteko proiektua dago, berriz ere Veberrek berak zuzendua.

Sinopsia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Pierre Brochant asteazkenero bere adiskideekin afaritan elkartzen da: aldiro-aldiro, afari bakoitzean nork ergel handiagoa gonbidatuko duen lehia jokoan ibiltzen dira. Asteazken hartarako, Brochantek ez du eraman beharreko koitadurik aurkitu; hortaz, lagun baten aholkuari jaramon eginez, azken horrek Ogasun funtzionarioa eta pospoloekin maketak eraikitzeko zaletasun eta obsesioa duen François Pignon izeneko gizasemea eramateko gomendioa onartzen du. Oraindik ezagutzen ez duenez, Brochantek etxera gonbidatzea erabakitzen du, baina erabaki hori bizi osoan inoiz hartu duen ideia txarrenetakoa da.

Laster asko, nahiz eta betiere asmo onez ibili, zorigaizto ekarle hutsa dela agerian uzten du Pignonek, Brochanti arazoak bata bestearen atzean baitakarkio. Egoera gero eta dibertigarriagoa da, "ergelak" Bronchanti bizkarreko mina sortzeaz gain, bere emazteak bertan behera laga dezan lortzen baitu; gainera, Brochantekin obsesionatua dagoen emakume ero bat ere ekartzen dio etxera, bere etsai txarrenarekin berradiskidetu, ogasun inspektore bat etxeratu... Filmaren amaiera Brochanten zitalkeriaren kritika da, baina Pignonen telefonozko hanka-sartze barregarriek-eta zitalkeria hori hutsaren hurrengo uzten dute.