Le dîner de cons
| Le dîner de cons | |
|---|---|
| Vladimir Cosmaren filma | |
| Egilea(k) | Vladimir Cosma |
| Argitaratze-data | 1998 |
| Izenburua | Le Dîner de cons |
| Jatorrizko hizkuntza | frantsesa |
| Jatorrizko herrialdea | Frantzia |
| Banatze bidea | eskatu ahalako bideo |
| Ezaugarriak | |
| Genero artistikoa | film komikoa |
| Iraupena | 80 minutu |
| Kolorea | koloretakoa |
| Deskribapena | |
| Oinarritua | Le Dîner de Cons (en) |
| Zuzendaritza eta gidoia | |
| Zuzendaria(k) | Francis Veber |
| Gidoigilea(k) | Francis Veber |
| Antzezlea(k) | |
Jacques Villeret (François Pignon (en) Thierry Lhermitte Francis Huster Alexandra Vandernoot Daniel Prévost Bernard Alane Candide Sanchez (en) Catherine Frot Christian Pereira (en) Edgar Givry Laurent Gendron (en) Michel Caccia (en) Pétronille Moss Philippe Brigaud Pierre-Arnaud Juin (en) Rémy Roubakha Daniel Russo Daniel Martin (en) | |
| Ekoizpena | |
| Ekoizlea | Alain Poiré |
| Konpainia ekoizlea | Gaumont |
| Edizioa | Georges Klotz (en) |
| Ekoizpen-diseinatzailea | Hugues Tissandier |
| Bestelako lanak | |
| Musikagilea | Vladimir Cosma |
| Argazki-zuzendaria | Luciano Tovoli |
| Fikzioa | |
| Kontakizunaren tokia | Paris |
Le dîner de cons (euskaraz Ergelen afaria) Francis Veber antzerkigileak zuzendutako film frantziarra da, zuzendari horren antzerki-lan batean oinarritua. Dinner for Schmucks (2010) estatubatuar berregokitzapena du.
Sinopsia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Pierre Brochant asteazkenero bere adiskideekin afaritan elkartzen da: aldiro-aldiro, ergel handiena nork gonbidatu duen lehia jokoan ibiltzen dira. Asteazken hartarako, François Pignon izeneko gizasemea eramateko gomendioa onartu du: Ogasun funtzionarioa da eta pospoloekin maketak eraikitzeko obsesioa du. Oraindik ezagutzen ez duenez, Brochantek aurrera bere etxera gonbidatzea erabaki du, baina erabaki hori inoiz hartu dituen ideia txarrenetakoa da.
Laster asko, nahiz eta betiere asmo onez ibili, zorigaizto ekarle hutsa dela agerian uzten du Pignonek, Brochanti arazoak bata bestearen atzean baitakarzkio. Egoera gero eta dibertigarriagoa da, "ergelak" Bronchanti bizkarreko mina sortzeaz gain, bere emazteak bertan behera laga dezan lortzen baitu; gainera, Brochantekin obsesionatuta dagoen emakume ero bat ere dakarkio etxera, bere lagun min ohiarekin berradiskidetu, ogasun inspektore bat etxera ekarri... Filmaren amaiera Brochanten zitalkeriaren kritika da, baina Pignonen telefonozko hanka-sartze barregarriek-eta zitalkeria hori hutsaren hurrengo uzten dute.
Aktoreak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Jacques Villeret: François Pignon
- Thierry Lhermitte: Pierre Brochant
- Francis Huster: Juste Leblanc, Brochanten lagun min ohia
- Daniel Prévost: Lucien Cheval, Pignonen lankidea
- Alexandra Vandernoot: Christine Brochant, Pierreren emaztea
- Catherine Frot: Marlène Sasseur, Brochanten nesk lagun ohia
- Edgar Givry: Jean Cordier
- Christian Pereira: Sorbier doktorea
- Pétronille Moss: Louisette Blond andrea, Pignonen lankidea
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1998ko filmak
- Francis Veberrek zuzendutako filmak
- Francis Veberrek idatzitako filmak
- Jacques Villeretek antzeztutako filmak
- Thierry Lhermittek antzeztutako filmak
- Francis Husterrek antzeztutako filmak
- Alexandra Vandernootek antzeztutako filmak
- Daniel Prévostek antzeztutako filmak
- Bernard Alanek antzeztutako filmak
- Catherine Frotek antzeztutako filmak
- Edgar Givryk antzeztutako filmak
- Pétronille Mossek antzeztutako filmak
- Philippe Brigaudek antzeztutako filmak
- Rémy Roubakhak antzeztutako filmak
- Daniel Russok antzeztutako filmak
- Alain Poiréek ekoitzitako filmak
- Gaumontek ekoitzitako filmak
- Frantziako filmak
- Umorezko filmak
- Parisen girotutako filmak